نویسنده: علی نقدی
سریال «تاکسی» به کارگردانی حسن نوری و نویسندگی سروش صحت و ایمان صفایی، جدیدترین اثر پلتفرم شیدا است. این مجموعه در قالب آنتولوژی تولید شده، اما در نهایت اثر خوبی از آب درنیامده است. در واقع، فیلمنامه این سریال به‌شدت لنگ می‌زند و از روابط علی و معلولی مناسب و منطقی برخوردار نیست. رویکرد صحت در ایجاد مایه‌های ابزورد و موقعیت‌های سوررئال، متأسفانه نمی‌تواند پویایی زندگی شهری را به‌درستی به تصویر دربیاورد و موقعیت‌های دراماتیک جذابی خلق کند.
از طرف دیگر، این سریال آنتولوژی ایرادات راکوردی فاحشی دارد که نشان می‌دهد عوامل سازنده برای رساندن کار به پلتفرم شیدا عجله زیادی داشته‌اند و فرصت بازبینی دقیق را از خود سلب کرده‌اند. در کل باید گفت «تاکسی» هرچند مبتذل و سخیف نیست، اما یک اثر بسیار ضعیف و خسته‌کننده محسوب می‌شود. سروش صحت مدت‌هاست که در مرحله ایده‌پردازی به بن‌بست کامل رسیده است؛ زیرا مدام خودش را تکرار می‌کند و نمی‌تواند ایده‌های تازه و بدیعی به مخاطب ارائه دهد. این تکرار مکررات باعث شده تا آثار او جذابیت گذشته را نداشته باشند و مخاطب امروزی با آن‌ها ارتباط برقرار نکند.
در نهایت باید تأکید کرد که ورود به عرصه نمایش خانگی نیازمند دقت و وسواس بیشتری در نگارش و تولید است، اما متأسفانه در این اثر شاهد بی‌دقتی‌های فراوانی هستیم که تماشای آن را به تجربه‌ای کسل‌کننده تبدیل می‌کند. بازیگران این مجموعه با وجود تلاش فراوان نمی‌توانند ضعف‌های فیلمنامه را بپوشانند و در اجرای دیالوگ‌های غیرطبیعی دچار مشکل می‌شوند. کارگردانی حسن نوری نیز نتوانسته ریتم مناسبی برای روایت داستان ایجاد کند و سکانس‌ها کند هستند.
ساختار آنتولوژی که باید نقطه قوت اثر باشد، به دلیل عدم انسجام روایی به نقطه ضعف بزرگی تبدیل شده است. هر اپیزود داستان مستقلی دارد، اما هیچ پیوند مفهومی عمیقی بین آن‌ها وجود ندارد و این موضوع تماشای مجموعه را خسته‌کننده می‌سازد. در چنین شرایطی، پلتفرم شیدا باید بیشتر روی کیفیت آثار خود نظارت داشته باشد تا از تولید محتوای ضعیف جلوگیری کند.
در پایان می‌توان گفت که سریال «تاکسی» فرصتی ازدست‌رفته برای مخاطبان است و به هیچ وجه ارزش تماشای دوباره ندارد.
موارد نقد را مشخص‌تر و مستندتر کنتکرار داوری‌های کلی را حذف کن
