نویسنده: غیاث الدین رحیمی
پنجم آبان انتخابات کنست اسرائیل برگزار شد و انتخابات کنگره آمریکا نیز در چند روز آینده برگزار خواهد شد. اهمیت جهانی این دو انتخابات از آنجا ناشی می‌شود که عملکرد اسرائیل پس از طوفان الاقصی و نسل‌کشی فلسطینیان، و یکجانبه‌گرایی دونالد ترامپ و نقض مکرر قواعد بین‌المللی، به کاهش محبوبیت رهبران آنان در افکار عمومی جهان انجامیده است. جنگ علیه ایران و پیامدهای منطقه‌ای و جهانی آن نیز هزینه‌های سیاست‌های واشنگتن و تل‌آویو را برای همگان افزایش داده است. به همین دلیل بسیاری در جهان و به‌ویژه در ایران که مورد تجاوز نظامی هر دو قرار گرفته و همچنان نیز در وضعیت جنگی به سر می‌برد، در انتظار شکست احزاب حاکم هستند.
اما پرسش اساسی آن است که تغییر ترکیب مجالس یا حتی جابه‌جایی رهبران تا چه اندازه می‌تواند سیاست خارجی این کشورها را تغییر دهد؟ تجربه نشان می‌دهد تغییر رئیس‌جمهور آمریکا حتی ممکن است به تغییر سیاست خارجی این کشور نیز منجر نمی‌شود، چه برسد به تغییر در ترکیب مجلس‌های کنگره. بنابراین پیروزی دموکرات‌ها در بهترین حالت، بیش از افزایش فشار سیاسی و انتقاد از ترامپ نتیجه‌ای نخواهد داشت. حتی شکست انتخاباتی ممکن است ترامپ را به اقدام نظامی علیه ایران ترغیب کند تا با کسب پیروزی، ناکامی‌های خود را جبران کرده و برای انتخابات ۲۰۲۸ که هم شامل کنگره و هم ریاست‌جمهوری است، برای حزب جمهوری‌خواه سرمایه سیاسی بسازد.
همین نکته به شکلی واضح‌تر در مورد اسرائیل صادق است؛ به‌طوری‌که برخی به شوخی مطرح می‌کنند این انتخابات برای آن است که مشخص شود چه کسی باید نسل‌کشی را ادامه دهد. آلوف بن (Aluf Benn)، سردبیر هاآرتص، نیز در مقاله‌ای برای فارن افرز به همین موضوع اشاره و در این زمینه بیان داشته است: «حتی اگر بنیامین نتانیاهو در انتخابات شکست بخورد، احتمالاً سیاست امنیتی و خارجی اسرائیل در قبال ایران و فلسطینی‌ها تغییر بنیادینی نخواهد کرد». به باور او، «مسئله فقط نتانیاهو نیست؛ دیدگاه‌های امنیتی بخش بزرگی از احزاب یهودی اسرائیل به یکدیگر نزدیک شده‌اند».
بنابراین می‌توان گفت عملاً در اسرائیل شرایط به گونه‌ای است که صرفاً تاکتیک‌ها در دشمنی با ایران تغییر خواهد کرد و حتی راهبرد نظامی نیز کنار گذاشته نخواهد شد، بلکه به‌عنوان تنها راهبرد و حلال همه مشکلات ممکن است نباشد.
به این ترتیب، در شرایطی که کنگره آمریکا حتی اگر بخواهد چندان نمی‌تواند مانع اقدامات جنگی ترامپ علیه ایران شود و در اسرائیل برای برخورد با ایران اجماع نظر وجود دارد، این میزان از توجه به این دو انتخابات در ایران باعث تعجب است. بسیار مهم‌تر از توجه به حوادثی که در سرزمین دشمن رخ می‌دهد، ایران باید توجه خود را به ارتقای تاب‌آوری داخلی و افزایش آمادگی نظامی معطوف کند و اگر قرار است به خارج از مرزها نیز توجه داشته باشد،
