ارگان رسمی سازمان سیا و رسانه ناکام در پروژه های چند ده ساله برانداری، به سردرگمی و درماندگی بیشتر پس از جنگ تحمیلی اخیر اعتراف کرد.
یکی از اهداف جنگ اخیر، براندازی نظام بود اما نه تنها فروپاشی اتفاق نتیفتاد بلکه اقتدار نظام و همبستگی ملی بیشتر شد.وبسایت ر"ادیو فردا" در این باره نوشت: "چرا جمهوری اسلامی سقوط نکرد؟ رهبر جمهوری اسلامی، ۹ اسفند ۱۴۰۴ در حملهٔ نظامی آمریکا و اسرائیل کشته شد.
شماری از مقامها و فرماندهان ارشد نیز کشته شدند و مجتبی خامنهای جانشین و وارث پدر شد. این ضربه همزمان به رأس سیاسی و نظامی، فرماندهی جمهوری اسلامی را بهشدت زخمی کرد، اما ساختار را از کار نینداخت.
دستگاه تبلیغاتی از همان ابتدا روایت «تداوم» را ساخت. زنجیرهٔ تصمیمگیری و اجرای فرمان، با وجود آسیبهای سنگین قطع نشد. نشانهٔ روشنی نیز از گسست در رأس قدرت یا ریزش سازمانیافتهٔ نیروهای امنیتی دیده نشده است.چرا حکومتی که این همه بحران را حمل میکند فرو نپاشیده است؟ چرا جنگ هم کار را تمام نکرد؟ جنگ آمریکا و اسرائیل، این پرسش را به صحنهٔ واقعی آورد که ضربهٔ خارجی تا کجا میتواند کاری را انجام دهد.
حملات بخشی از زیرساختها و فرماندهی را از میان بردند. آنچه پس از آن رخ داد، فاصله میان حذف رأس قدرت و فروپاشی ساختار سیاسی را آشکارتر کرد.جمهوری اسلامی پس از حملات آمریکا و اسرائیل، بخش مهمی از فرماندهی سیاسی، نظامی و امنیتی خود را از دست داد، اما زنجیرهٔ تصمیم و جانشینی را حفظ یا بازسازی کرد.
ساختار لایهلایهٔ فرماندهی اجازه داد جای خالی برخی فرماندهان پر شود و انتقال رهبری انجام گیرد. این ظرفیت مانع شد حذف افراد به خلأ فوری در مرکز قدرت تبدیل شود.برای جامعه ایران، جنگ میتواند نتیجهای معکوس داشته باشد.
تهدید خارجی به حکومت امکان میدهد مخالفان را به همکاری با دشمن متهم سازد و بخشی از جامعه ناراضی را حول دفاع از سرزمین بسیج کند.این اثر معکوس در تجربهٔ جمهوری اسلامی و جنگ هشتساله ایران و عراق هم سابقه دارد. حمله عراق در سال ۱۳۵۹ بخشهایی از جامعه ایران را حول دفاع از کشور بسیج کرد.