نویسنده: پدرام حسینی
مسعود پزشکیان و جریان برجام و وفاقی بار دیگر درباره موضوعی که مستقیماً به امنیت ملی و محور مقاومت گره خورده، تحلیل غلط ارائه کردند. توافق مکه نه وحدت جهان اسلام بود و نه سد راه رژیم صهیونیستی؛ دقیقاً برعکس، ابزاری برای مهار مقاومت و خدمت پنهان به منافع اسرائیل و متحدانش.
در روزهای اخیر خبرهای رسمی دیگر از مشارکت مستقیم پاکستان و پشتیبانی لجستیکی ترکیه در جنگ عربستان علیه انصارالله یمن حکایت می‌کند. پس از انبوهی از باج سعودی‌ها، ظاهراً پیمان مکه فعال شده و مناطق جنوبی یمن در سمت باب المندب تحت شدیدترین حملات هوایی قرار دارد. سعودی‌ها مدعی‌اند صد جنگنده در حملات به مواضع انصارالله شرکت داشته‌اند؛ عملیاتی که بدون پشتیبانی تانکرهای آمریکایی بعید به نظر می‌رسد. بخشی از پشتیبانی اطلاعاتی نیز بر عهده اسرائیل بوده و پاکستان حتی حضور فیزیکی روی زمین داشته است.
از یک سو آنکارا و اسلام‌آباد باید دو نکته ساده را مدنظر قرار دهند: اول اینکه همانطور که جنگ سال گذشته آمریکا بر علیه یمن راه به جایی نبرد و با نابودی چند فروند اف 18 پایان یافت، آنان چه توانی بیشتر از آمریکا بر علیه یمن دارند؟ مسئله دیگر این است که یمن چیزی برای از دست دادن ندارد، اما ترکیه و پاکستان منافع بی‌شماری به خصوص هنگام عبور کشتی هایشان از باب المندب داردند که می‌توانند از دست بدهند.
در چنین فضایی، پزشکیان در حاشیه اجلاس شانگهای در قرقیزستان، در دیدار با شهباز شریف، از توافق مکه استقبال کرد و گفت جمهوری اسلامی از ابتدا معتقد بوده اگر کشورهای اسلامی متحد باشند، رژیم صهیونیستی جرئت حمله نخواهد داشت. او این اقدام مشترک را گامی در تقویت وحدت جهان اسلام دانست و امیدوار بود سایر کشورها نیز بپیوندند.
دستگاه دیپلماسی دولت پزشکیان بارها نشان داده کوچک‌ترین تحلیل درستی از وقایع ندارد و با همین تحلیل‌های غلط، تصمیم‌گیران دولت را به خطا می‌اندازد. مواضع نسنجیده در بیشکک، اجلاس بریکس دهلی و نیویورک نمونه‌های روشن از این واقعیت است. پیش‌تر ظهوریان از نظر منفی وزارت امور خارجه درباره امکان بستن تنگه هرمز در دوران پیش از جنگ سی‌ونه روزه سخن گفته بود. موضع به‌شدت اشتباه پزشکیان در روزهای ابتدایی جنگ و در زمان ریاست وی بر شورای موقت رهبری با عذرخواهی از کشورهای عربی که در کنار آمریکا به ایران حمله کرده بودند و نیز خودسر و آتش‌به‌اختیار خواندن نیروهای نظامی که با حملات رعدآسا و بستن تنگه هرمز ابتکار عمل را از آمریکا گرفتند، تنها بخشی از ساده نگاه کردن به مسائل در سیاست خارجی این دولت است.
در حالی که از ابتدا روشن بود پیمان مکه نه ضد اسرائیل که کاملاً در جهت مهار محور مقاومت و ایران طراحی شده، عجیب است فردی که در حساس‌ترین و بحرانی‌ترین شرایط در جایگاه ریاست‌جمهوری نشسته، از چنین دید ساده‌اندیشانه‌ای برخوردار باشد. این خطای تحلیلی، هزینه سنگینی برای کشور خواهد داشت.
