نویسنده: علی نقدی
روزنامه‌نگار
درگذشت کوروش زارعی در ۱۷ آبان ۱۴۰۵، پس از دوره‌ای بیماری، جبهه هنری انقلاب اسلامی و مردم را در سوگ نشاند.
کوروش زارعی اول مهر ۱۳۵۱ در میناب هرمزگان متولد شد. علاقه به تئاتر از نوجوانی در وجودش ریشه دواند و در ۱۳سالگی نخستین تجربه‌های جدی خود را روی صحنه آغاز کرد. او در دوران دبیرستان نمایش «گل و جهله» را کارگردانی کرد و برای این اثر مقام دوم جایزه کانون ملی منتقدان ایران را به دست آورد. مسیری که از یک تجربه نوجوانانه آغاز شده بود، نزدیک به چهار دهه ادامه یافت و زارعی را به یکی از چهره‌های شناخته‌شده تئاتر ایران تبدیل کرد.
برای بخش بزرگی از مخاطبان تلویزیون، نام کوروش زارعی با شخصیت لاوی در مجموعه «یوسف پیامبر(ع)» به یاد آورده می‌شود. ایفای نقش برادر بزرگ حضرت یوسف، فرصتی برای نمایش توانایی‌های بازیگری او در یک اثر تاریخی و دینی بود. با این حال، شناخت زارعی از دریچه تلویزیون، تصویر کاملی از کارنامه او به دست نمی‌دهد. او پیش از هر چیز مرد صحنه بود. حضور در نمایش‌هایی همچون «خورشید کاروان»، «غمنامه فرات»، «خاک سبز»، «مسافران مرو» و «بر دار شدن حسین بن منصور حلاج» بخشی از تجربه طولانی او در تئاتر را تشکیل می‌دهد. در مقام کارگردان نیز آثاری چون «کانال کمیل»، «بانوی بی‌نشان»، «غریبه شام»، «ماه معصوم» و «را‌کب» را به صحنه برد.
یکی از مهم‌ترین فصل‌های زندگی حرفه‌ای زارعی، مدیریت مرکز هنرهای نمایشی حوزه هنری از سال ۱۳۹۵ بود. او در این جایگاه کوشید تئاتر را از محدوده سالن‌های حرفه‌ای خارج کند و به ظرفیت‌های مردمی و استانی آن توجه نشان دهد. توسعه جریان تئاتر بچه‌های مسجد، برگزاری همایش تئاتر پیاده‌روی اربعین، جشنواره نقّالان علوی، جشنواره نمایشنامه‌نویسی گلدسته‌ها و چهارراه تئاتر ایران از جمله فعالیت‌هایی بود که در دوره مدیریت او دنبال شد. حمایت از گروه‌های جوان و شهرستانی و تقویت نمایش‌های دینی و آیینی نیز در شمار اولویت‌های این دوره قرار داشت.
زارعی در سال ۱۴۰۱ دبیری چهل‌ویکمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر را بر عهده گرفت. تجربه بین‌المللی او در اجرای نمایش «آینه» در جشنواره جاده ابریشم آلمان نیز از ابعاد کمتر دیده‌شده کارنامه‌اش بود.
اهمیت میراث او را باید در تلاشی جست‌وجو کرد که برای پیوند دادن صحنه نمایش با زندگی مردم و باورهای جامعه صورت گرفت. تئاتر بچه‌های مسجد، نمایش‌های آیینی و تربیت نیروهای جوان، بخش‌هایی از این میراث هستند که اکنون مسئولیت ادامه دادن آن بر دوش نسل تازه هنرمندان و مدیران فرهنگی قرار دارد. نام کوروش زارعی با این تلاش‌ها و با خاطره نقش‌آفرینی‌هایش در ذهن مخاطبان باقی خواهد ماند.
