این جایزه در مراسمی که در شهر کلمبو و در حاشیه شصت و سومین مجمع عمومی اتحادیه برگزار شد، به نمایندگان سریال اهدا گردید. رقابت امسال از همان ابتدا سنگین بود. اتحادیه در مجموع ۲۸۰ اثر از کشورهای مختلف را در ۱۵ دسته‌بندی تلویزیونی، رادیویی و رسانه‌های نوین دریافت کرد و پس از دو مرحله داوری، فقط ۴۵ اثر به فینال رسیدند. در بخش سریال‌های درام، ۱۳ نماینده ملی از ۱۳ کشور مختلف حضور داشتند و «سرو، سپید، سرخ» توانست از میان این جمع، رأی نهایی داوران بین‌المللی را به خود اختصاص دهد.
اتحادیه رادیو و تلویزیون‌های آسیا و اقیانوسیه، سازمانی است که از سال ۱۹۶۴ فعالیت می‌کند و امروز با ۲۲۴ عضو در ۶۶ کشور، بزرگ‌ترین شبکه پخش‌کننده‌های جهان به شمار می‌رود. این اتحادیه غیردولتی و غیرانتفاعی است و دسترسی اعضای آن به جمعیتی حدود سه میلیارد نفر می‌رسد. جوایز ABU هر سال با داوری متخصصانی از کشورهای مختلف برگزار می‌شود و به همین دلیل، اعتبار آن در صنعت رسانه‌ای منطقه کاملاً شناخته‌شده است. این اتحادیه با همتایان اروپایی و آمریکای لاتین خود نیز همکاری دارد و در زمینه استانداردهای فنی، تبادل برنامه و آموزش حرفه‌ای فعالیت می‌کند.
سریال «سرو، سپید، سرخ» مجموعه‌ای اپیزودیک است که هر قسمت آن داستانی مستقل را در بستر جنگ رمضان روایت می‌کند. نقطه قوت اثر، تمرکز بر آدم‌های معمولی است که در شرایط سخت جنگ، تصمیم‌های بزرگ می‌گیرند. کارگردانان مختلفی از جمله راما قویدل، محمود کریمی و دیگران در ساخت اپیزودهای این مجموعه همکاری کرده‌اند و بازیگران شناخته‌شده‌ای در آن حضور دارند. ساختار اپیزودیک باعث شده تا هر قسمت بتواند به صورت مستقل با مخاطب ارتباط برقرار کند و در عین حال، مجموعه به عنوان یک کل، تصویر منسجمی از آن دوران ارائه دهد.
تولید این سریال به صورت قرارگاهی و با همکاری چند نهاد انجام شده است. سازمان اوج، سیمافیلم و مؤسسه فرهنگی هنری شهید آوینی در کنار هم، منابع و تخصص خود را برای ساخت اثری با کیفیت فنی بالا به کار گرفتند. این مدل همکاری، در سال‌های اخیر در تلویزیون ایران رشد کرده و خروجی‌هایی مانند «سرو، سپید، سرخ» نشان می‌دهند که می‌توان با ترکیب تجربه نهادی و خلاقیت هنری، آثاری ساخت که هم در داخل مخاطب داشته باشند و هم در خارج از مرزها دیده شوند.
اهمیت این جایزه از چند زاویه قابل بررسی است. نخست آنکه تلویزیون در سال‌های اخیر حضور موفق کمتری در جشنواره‌های بین‌المللی منطقه‌ای داشته و کسب این جایزه می‌تواند نقطه عطفی در بازگشت به عرصه رقابت بین‌المللی باشد. دوم آنکه جوایز ABU برخلاف جشنواره‌های غربی، با نگاه کشورهای آسیایی و اقیانوسیه‌ای برگزار می‌شود و سلیقه مخاطبان این منطقه را در نظر می‌گیرد. به همین دلیل، موفقیت در این رقابت، نشان‌دهنده نزدیکی روایت‌های ایرانی به ذائقه فرهنگی بخش بزرگی از جهان است.
در روزگاری که رسانه ملی هدف حملات گسترده داخلی و خارجی قرار گرفته و انتقادهای تندی از هر سو متوجه آن است، رسیدن چنین خبری از کلمبو، خبری مسرت‌بخش و امیدآفرین است. صداوسیما در دوران تحول خود، با تغییر ساختارها و بازنگری در شیوه‌های تولید، تلاش کرده تا جایگاه از دست رفته‌اش را بازپس گیرد و این جایزه بین‌المللی، تأییدی است بر اینکه این مسیر درست طی می‌شود. اهدای چنین جایزه‌ای با این میزان از اهمیت به یکی از آثار شاخص تلویزیون در این دوران، نشان می‌دهد که تغییرات در حال نتیجه دادن است و می‌توان با تکیه بر توان داخلی، در عرصه بین‌المللی نیز حرفی برای گفتن داشت.
در نهایت باید گفت که دریافت این جایزه، فرصتی برای معرفی بیشتر محصولات تلویزیونی ایران در بازارهای منطقه‌ای فراهم می‌کند. اتحادیه ABU بستر مناسبی برای تبادل برنامه میان اعضای خود است و حضور یک اثر ایرانی در صدر فهرست برندگان، می‌تواند مسیر صادرات فرهنگی را هموارتر کند. البته این موفقیت به تنهایی کافی نیست و نیاز به برنامه‌ریزی مستمر برای حضور در رویدادهای بعدی و ساخت آثاری با استانداردهای فنی و محتوایی بالا وجود دارد.
