علـــی بهـــادری جهرمـــی، ســـخنگوی دولت ســـیزدهم، با اشـــاره به تحولات جنگ رمضان و جنگ 12 روزه، اظهار کرد: «در جنگ رمضان، دنیای وحشـــی مـــدرن بـــه ســـرکردگی ایالات متحده که از زمـــان بمباران اتمی هیروشـــیما و ناکازاکـــی با جهـــان تعیین تکلیف اســـت، با تمـــام تـــوان و از هـــر جهـــت ممکن بـــه ایران عزیز حمله کـــرد. همان طور که دبیـــرکل ناتو نیز اعتراف کرد، تمـــام امکانات و توانمندیها در اختیار این جریان قـــرار گرفت و پایگاههای نظامی در کشـــورهای همســـایه ما نیز عملاً در اختیـــار آنها بود. در کنـــار این حمایتهـــا، طـــی دهههـــای گذشـــته با فشـــارهای اقتصـــادی و تحریمها، عملیات رســـانهای و ایجاد تردیـــد در ذهـــن مـــردم و جوانـــان، زمینهســـازیهای گســـتردهای علیـــه کشـــور صـــورت گرفـــت.»
وی تصریح کـــرد: «دشـــمن تصـــور میکـــرد هر اتحـــادی یک ســـتون خیمـــه دارد و اگر آن ســـتون را مـــورد هجمه قـــرار دهد، انســـجام آن از هم میپاشـــد. امام شـــهید ما را ســـتون خیمه وحـــدت کشـــور میدانســـتند و گمان میکردنـــد بـــا هـــدف قـــرار دادن ایشـــان، وحـــدت ملی فروخواهد ریخت.»
ســـخنگوی دولـــت ســـیزدهم بـــا اشـــاره بـــه نتیجـــه این محاســـبات، گفـــت: «امـــا آنچه اتفـــاق افتاد، برخـــلاف تصـــور دشـــمن بود. همان طـــور کـــه امام عزیزمان فرمودنـــد، مـــردم رهبـــری را برعهـــده گرفتند و خـــود به ســـتون خیمه وحدت کشـــور تبدیل شدند.»
وی افـــزود: «مردم بـــه خیابانهـــا و میدانها آمدنـــد و بـــه همـــه مســـئولان، فرماندهـــان نظامی و افـــرادی کـــه در جایگاههای مختلف مســـئولیت داشـــتند، پیـــام دادنـــد کـــه پای کشورشان ایســـتادهاند. مردم اعلام کردند که محکم بایســـتید، به مـــا تکیه کنیـــد و با قدرت به مســـیر خـــود ادامـــه دهید.»