• نویسنده: احسان میرباقری

تصاویر تازه‌ای که شبکه آمریکایی CBS News از چند پایگاه نظامی این کشور در منطقه منتشر کرده، روایتی متفاوت از آن چیزی ارائه می‌دهد که افکار عمومی آمریکا طی ماه‌های جنگ از ترامپ و معاونانش شنیده است. تصاویری از هواپیماهای سوخته، ساختمان‌های ویران‌شده و تأسیسات نظامی آسیب‌دیده که در کنار گزارش رسمی بازرس کل وزارت دفاع آمریکا، ابعاد واقعی ضربات ایران را آشکارتر می‌کند. یک نظامی آمریکایی نیز اذعان کرده است که بخش مهمی از این خسارت‌ها به مردم آمریکا منتقل نشده است.


ماه‌هاست که روایت رسمی واشنگتن از جنگ، بیشتر بر رهگیری موشک‌ها، دفع حملات و حفظ توان نظامی آمریکا در منطقه متمرکز بوده است اما حالا تصاویر منتشرشده از داخل پایگاه‌های آمریکایی، بخش دیگری از ماجرا را روی میز گذاشته است. بخشی که ظاهراً قرار نبوده افکار عمومی آمریکا به این زودی آن را ببیند.


CBS News با انتشار تصاویر اختصاصی که از نظامیان آمریکایی حاضر در منطقه دریافت کرده، از تخریب گسترده ساختمان‌ها و خودروها در چندین موضع نظامی آمریکا خبر داده است. منابع نظامی این تصاویر را در شرایطی در اختیار رسانه قرار داده‌اند که به دلیل محدودیت‌های شدید رسانه‌ای ارتش آمریکا، هویت آنها اعلام نشده است. یکی از همین نظامیان صراحتاً گفته است: «این خسارت بزرگی به پایگاه‌های ماست که به مردم آمریکا منتقل نشده است».


اما شاید مهم‌ترین تصویر، مربوط به پایگاه هوایی «شاهزاده سلطان» در عربستان باشد. جایی که بخش عقبی یک فروند هواپیمای هشدار زودهنگام و کنترل هوابرد E-3 Sentry در اثر اصابت مستقیم منهدم شده و دم هواپیما از بدنه سوخته آن جدا شده است. این هواپیما صرفاً یک پرنده معمولی نیست. سامانه راداری چرخان نصب‌شده روی آن برای شناسایی تهدیدهای هوایی، جمع‌آوری اطلاعات و هماهنگی عملیات نظامی مورد استفاده قرار می‌گیرد. بنابراین آسیب به چنین هواپیمایی، فقط خسارت به یک قطعه تجهیزات نیست، بلکه می‌تواند بر توان شناسایی و فرماندهی آمریکا در منطقه اثر بگذارد.



لیست بلند بالای خسارات

در کویت نیز تصاویر کمپ «بوهرینگ» صحنه متفاوتی را نشان می‌دهد. ساختمان‌هایی که بخش‌هایی از آنها فرو ریخته، کانتینرها و خودروهایی که هدف قرار گرفته‌اند و تأسیساتی که در برابر حملات هوایی نتوانسته‌اند مصون بمانند. حتی دیوارهای بتنی موسوم به T-wall که برای حفاظت در برابر حملات زمینی و خمپاره‌ای ساخته شده بودند، در برابر حمله کارایی مورد انتظار را نداشته‌اند.


اهمیت ماجرا زمانی روشن‌تر می‌شود که این تصاویر را کنار گزارش رسمی بازرس کل وزارت دفاع آمریکا بگذاریم. این گزارش از خسارت تجهیزات به ارزش ۳.۷ میلیارد دلار سخن می‌گوید و اعلام می‌کند حملات ایران به مواضع آمریکا در کویت، بحرین، قطر، امارات، عربستان، عراق، عمان و اردن خسارت وارد کرده است. صدها ساختمان و سازه نظامی نیز آسیب دیده یا نابود شده‌اند.


فهرست تجهیزات آسیب‌دیده نیز تنها به یک پایگاه یا یک نوع سلاح محدود نمی‌شود. دست‌کم ۳۰ فروند پهپاد MQ-9 Reaper، چند جنگنده F-15E، یک A-10، هواپیماهای سوخت‌رسان KC-135، یک E-3 Sentry، یک هواپیمای شناسایی MQ-4C Triton و چند بالگرد در این گزارش آمده‌اند. گزارش همچنین از آسیب به یک فروند F-35A خبر می‌دهد.


به موازات این خسارت‌ها، گزارشی از CNN نیز بُعد اطلاعاتی حملات را برجسته کرده است. این شبکه مدعی شده ۱۴ ماهواره جاسوسی نظامی روسیه، دو روز پیش از حمله ۲۷ مارس ایران به پایگاه هوایی شاهزاده سلطان عربستان، از فراز این پایگاه عبور کرده‌اند. داده‌هایی که به گفته مقام‌های آمریکایی و منابع اطلاعاتی بین‌المللی، احتمالاً در اختیار تهران قرار گرفته و می‌توانسته در اجرای حملات دقیق علیه مواضع آمریکا نقش داشته باشد.



صدای نظامیان آمریکایی هم درآمد

ضربه ایران فقط به تجهیزات و رادارهای آمریکا خلاصه نشده است. گزارش رسمی آمریکا حکایت‌ها حدود هزار نیروی نظامی زخمی آمریکایی دارد. شاید مهم‌تر از همه، خود نظامیان آمریکایی تصویری از وضعیت ارائه می‌دهند که با ادبیات پیروزمندانه واشنگتن فاصله دارد. یکی از نیروهای مستقر در منطقه گفته است: «ما از این پایگاه‌ها دفاع نمی‌کنیم؛ فقط ایستاده‌ایم و نابود شدنشان را تماشا می‌کنیم.»


در کنار خسارت‌های مستقیم، آمریکا با مشکل دیگری هم روبه‌روست. فشار بر ذخایر مهمات و زنجیره تأمین. گزارش بازرس کل وزارت دفاع از کمبود ذخایر مهمات در زنجیره تأمین سخن گفته و هزینه مهمات مصرف‌شده در فاصله ۲۸ فوریه تا ۳۰ ژوئن را حدود ۲۲ میلیارد دلار برآورد کرده است. هزینه کل جنگ در همین بازه نیز ۳۳ میلیارد دلار اعلام شده است.



فاصله روایت هالیوودی و میدان

این اعداد نشان می‌دهد مسئله صرفاً چند ساختمان تخریب‌شده یا چند هواپیمای از دست‌رفته نیست. حملات ایران، همزمان بر تجهیزات، پایگاه‌ها، توان شناسایی و فرماندهی، نیروی انسانی، مهمات و حتی شبکه لجستیکی آمریکا فشار وارد کرده است. خود سنتکام نیز از دشواری ایجاد پایگاه‌های دریایی و پشتیبانی و مشکلات دسترسی به بنادر برای تأمین ناوگان سخن گفته و انتقال پشتیبانی به دیه‌گو گارسیا را به دلیل فاصله زیاد و چرخه‌های ۱۴ تا ۱۸ روزه لجستیکی، چالش‌برانگیز دانسته است.


آنچه اکنون منتشر شده، بنابراین فقط مجموعه‌ای از عکس‌های تخریب‌شده نیست، شکافی است میان آنچه در میدان رخ داده و آنچه به افکار عمومی آمریکا گفته شده است. ضربه‌ای که واشنگتن ماه‌ها تلاش کرد در قاب رهگیری حملات نگه دارد، حالا از دل تصاویر خود آمریکایی‌ها و گزارش رسمی وزارت دفاع این کشور بیرون آمده است.