در شرایطی که کشورهای غربی با تحریم‌های گسترده، فشارهای اقتصادی و تلاش برای محدودکردن نفوذ روسیه، سیاست مهار مسکو را دنبال می‌کنند، نتیجه انتخابات اخیر دومای روسیه بار دیگر حزب حاکم را در موقعیتی مسلط قرار داد. حزب «روسیه متحد» به رهبری اردوگاه سیاسی ولادیمیر پوتین، بر اساس نتایج رسمی، ۳۴۹ کرسی از ۴۵۰ کرسی دومای دولتی را به دست آورد. این نتیجه را می‌توان نشانه‌ای از تداوم برتری سیاسی کرملین و ظرفیت آن برای پیشبرد سیاست‌های داخلی و خارجی خود دانست؛ هرچند میزان حمایت از سیاست تقابل با غرب را نمی‌توان صرفاً از آمار انتخابات استخراج کرد.
انتخابات روسیه در شرایطی برگزار شد که تقابل مسکو با آمریکا و اروپا، جنگ اوکراین و تحریم‌های اقتصادی، به بخش مهمی از معادلات سیاسی این کشور تبدیل شده است. در چنین فضایی، حفظ اکثریت قاطع پارلمانی برای حزب حاکم، صرفاً یک موفقیت انتخاباتی نیست؛ بلکه به کرملین امکان می‌دهد با پشتوانه‌ای گسترده‌تر در ساختار قانون‌گذاری، برنامه‌های سیاسی و اقتصادی خود را دنبال کند.
نکته مهم آن است که غرب طی سال‌های گذشته تلاش کرده با فشار اقتصادی، محدودیت‌های مالی و انزوای دیپلماتیک، هزینه سیاست‌های مستقل روسیه را افزایش دهد. بااین‌حال، نتیجه رسمی انتخابات نشان می‌دهد این فشارها دست‌کم به تغییر ترکیب قدرت در دومای روسیه و کناررفتن حزب حاکم منجر نشده است. از این منظر، مسکو می‌تواند نتیجه انتخابات را نشانه‌ای از تداوم انسجام سیاسی در شرایط تقابل خارجی معرفی کند.
اهمیت این موضوع زمانی بیشتر می‌شود که بدانیم انتخابات در روسیه تنها رقابت میان احزاب نیست، بلکه در چارچوب اختلافی گسترده‌تر بر سر نظم بین‌المللی، امنیت اروپا و حدود نفوذ آمریکا برگزار می‌شود. برای کرملین، حفظ اکثریت پارلمانی فرصتی است تا نشان دهد فشارهای خارجی نتوانسته‌اند ساختار سیاسی حاکم را از مسیر اعلام‌شده خود خارج کنند.
لذا حزب حاکم همچنان ابزارهای اصلی قدرت را در اختیار دارد و غرب، دست‌کم از مسیر انتخابات اخیر، نتوانسته است تغییر سیاسی موردنظر خود را در مسکو رقم بزند.
انتخابات دومای روسیه را می‌توان نشانه‌ای از تداوم قدرت سیاسی کرملین در یکی از حساس‌ترین دوره‌های تقابل روسیه و غرب دانست. این نتیجه به مسکو امکان می‌دهد سیاست خارجی خود را با پشتوانه پارلمانی ادامه دهد و در برابر فشارهای غرب، بر استقلال تصمیم‌گیری تأکید کند. بااین‌حال، میزان واقعی حمایت عمومی از تقابل با غرب، موضوعی است که باید در کنار نتایج انتخابات، با بررسی نظرسنجی‌ها و دیدگاه‌های جامعه روسیه ارزیابی شود.
