این آثار که با زبانی مستقیم و بی‌پیرایه طراحی شده‌اند، برخلاف تبلیغات کلیشه‌ای، بر دو محور حیاتی امداد و کسب مهارت‌های نظامی متمرکز شده‌اند. جمله‌ انقلابی «بلدی با دوش‌پرتاب شلیک کنی؟» در طراحی‌ها، مخاطب را به چالشی عمیق می‌کشد. چالشی که مرز میان تماشاگر بودن و مدافع بودن را در ذهن شهروند در هم می‌شکند.

هنرمندان این مجموعه، با ترکیب هوشمندانه‌ زیبایی‌شناسی بصری و ضرورت‌هایِ استراتژیک، موفق شده‌اند پیام «دفاع همه‌جانبه» را به کف خیابان بیاورند. هنر انقلابی ابزاری است برای ارتقای هوشیاری ملی. این آثار بازتابی از یک گفتمان زنده و پویا هستند که می‌گوید امنیت این مرزوبوم، تنها محدود به یگان‌های نظامی نیست و مهارت هر شهروند، سدی مستحکم و نفوذناپذیر در برابر هرگونه تهدید احتمالی است.