نویسنده: سعید مصباح
روزنامه‌نگار

در ویدئویی که به تازگی از محمد دادکان، رئیس اسبق فدراسیون فوتبال، در شبکه‌های معاند و تروریستی نظیر اینترنشنال منتشر شده است، او در برابر یک مجری نشسته و انتقادات تند و رادیکال، اما سخیفی را علیه جمهوری اسلامی مطرح می‌کند؛ انتقاداتی که جز تهیه خوراک برای معاندین، حاصل دیگری ندارد.

ما در این یادداشت قصد نداریم به انتقادات امثال دادکان پاسخ بدهیم؛ بلکه مقصودمان این است که نشان دهیم محمد دادکان که امروز این‌چنین بی‌رحمانه علیه کشور موضع می‌گیرد، زمانی در همین حاکمیت، مسئولیت اجرایی و مدیریتی در حوزه فوتبال داشته است. پرسش اینجاست که او در دوران حضورش در ساختار جمهوری اسلامی چه دستاوردی داشت؟

دادکان بهترین تیم تاریخ فوتبال ایران را از نظر برخورداری از مهره‌های باکیفیت در اختیار داشت؛ اما دستاورد آن تیم پر از لژیونر، کسب رتبه چهارم در گروه خود در جام جهانی ۲۰۰۶ بود. تیم ملی در جام ملت‌های آسیا ۲۰۰۴ نیز به مقام سومی رسید؛ مقامی که پیش از آن بارها کسب کرده بودیم و پس از آن هم تکرار شد. بزرگ‌ترین مشکل تیم ملی در دوران مدیریت دادکان، بازیکن‌سالاری بود؛ فضایی که در آن هر بازیکنی ساز خودش را می‌زد و او نتوانست آن را مدیریت کند. برای مثال، در مرحله گروهی جام ملت‌های آسیا ۲۰۰۴، دو بازیکن ایران در جریان بازی با عمان به صورت یکدیگر سیلی زدند و حیثیت فوتبال ایران را در برابر دوربین‌ها خدشه‌دار کردند. در جام جهانی ۲۰۰۶ نیز بر کسی پوشیده نیست که چه اتفاقاتی رخ داد. دعواها و اختلافات بازیکنانی مانند علی دایی و علی کریمی چه آسیب‌هایی به تیم ملی وارد کرد و در نهایت، تنها امتیاز ایران در آن رقابت‌ها مقابل آنگولا به دست آمد.

همین محمد دادکان، سال‌ها بعد، یکی از گزینه‌های جدی تصدی وزارت ورزش در دولت حسن روحانی بود. باید از ایشان پرسید که حسن روحانی از مریخ آمده بود یا دولتی در ساختار جمهوری اسلامی را اداره می‌کرد؟ چگونه می‌شود هم به دنبال پست و مقام بود و هم وقتی چیزی عایدتان نشد، در بشقابی که سال‌ها از آن غذا خورده‌اید، قی کنید؟

شما که در یکی از بهترین دوره‌های فوتبال ایران دستاورد قابل توجهی نداشتید، چگونه می‌توانید بی‌خبر از همه‌جا، مشتی انتقادات سطحی و صدمن یک غاز را حواله نظام جمهوری اسلامی کنید؟ اتفاقاً مشکل جمهوری اسلامی مدیرانی چون خود شما هستند؛ بی‌لیاقت‌هایی که وقتی صاحب پست و مقام‌اند، اقدام مثبتی انجام نمی‌دهند و وقتی از دایره قدرت خارج می‌شوند، به لجن‌پراکنی روی می‌آورند. این فقط مشکل دادکان نیست. همان مجری‌ای که در برابر دادکان نشسته و در صفحه اینستاگرام خود، از اذان صبح تا نیمه‌شب علیه کشور لجن‌پراکنی می‌کند، سال‌ها در روزنامه همشهری، یعنی روزنامه متعلق به یکی از رسمی‌ترین ارگان‌های کشور، قلم زده و حقوق گرفته است؛ اما وقتی هزینه لجن‌پراکنی‌هایش را با اخراج پرداخت کرد، رفتار رادیکال‌تری در پیش گرفت.

همان‌طور که پیش‌تر گفتیم، جمهوری اسلامی قطعاً مشکلات زیادی دارد؛ اما انتقاد از این مشکلات به امثال شما نمی‌رسد که امروز فیگور منتقد به خود گرفته‌اید. شما باید درباره عملکرد خودتان پاسخ‌گو باشید و توضیح بدهید که در دوران مسئولیتتان چه کردید.