نتایج انتخابات میان‌دوره‌ای سوم نوامبر ۲۰۲۶ آمریکا، ضربه‌ای سنگین به دونالد ترامپ و حزب جمهوری‌خواه وارد کرد. جمهوری‌خواهان پیش از انتخابات با اکثریتی شکننده، حدود ۵۳ کرسی در سنا و نزدیک به ۲۱۸ کرسی در مجلس نمایندگان، کنترل کنگره را در اختیار داشتند؛ اما نتایج انتخابات معادلات سیاسی واشنگتن را تغییر داد. بر اساس ارقام اولیه اعلام‌شده، دموکرات‌ها در سنا به حدود ۵۴ کرسی در برابر ۴۴ کرسی جمهوری‌خواهان دست یافتند و در مجلس نمایندگان نیز با عبور از مرز ۲۲۸ کرسی، اکثریتی قابل توجه به دست آوردند. اهمیت این شکست زمانی روشن‌تر می‌شود که بدانیم جمهوری‌خواهان تنها در ایالت‌های رقابتی شکست نخوردند، بلکه در مناطقی که تا پیش از این از پایگاه‌های نسبتاً مطمئن آنان محسوب می‌شد نیز میدان را واگذار کردند.

سقوط جمهوری‌خواهان در پایگاه‌های سنتی

در رقابت‌های سنا، دموکرات‌ها موفق شدند چندین کرسی مهم جمهوری‌خواهان را تصاحب کنند. در تگزاس، جیمز تالاریکو، نامزد دموکرات، بر کن پکستون، نامزد مورد حمایت ترامپ، پیروز شد؛ نتیجه‌ای که در صورت تثبیت نهایی، یک تحول تاریخی در سیاست انتخاباتی این ایالت محسوب می‌شود.

در کانزاس نیز آدام همیلتون توانست راجر مارشال، سناتور جمهوری‌خواه، را شکست دهد. در آیووا، جاش تورک بر اشلی هینسون پیروز شد و در کارولینای جنوبی، آنی اندروز موفق شد دارلین گراهام (خواهر لیندسی گراهام به درک واصل شده) را کنار بزند. شرود براون در اوهایو به سنا بازگشت و روی جکسون نیز سوزان کالینز، سناتور سابقه جمهوری‌خواه مین، را شکست داد. کارولینای شمالی هم روی کوپر توانست یکل واتلی را مغلوب کند.

نکته مهم آن است که طبق رتبه‌بندی‌های کوک پولیتیکال ریپورت، آلاسکا، آیووا، کانزاس، مین، اوهایو و تگزاس در زمره رقابت‌های نزدیک انتخاباتی قرار داشتند. جمهوری‌خواهان تقریباً تمام این کرسی‌ها را از دست دادند و تنها وضعیت آلاسکا همچنان نیازمند نهایی شدن شمارش آرا بود. از سوی دیگر، شکست در ایالت‌هایی مانند تگزاس، کانزاس و کارولینای جنوبی، نشان داد موج اعتراضی صرفاً به ایالت‌های خاکستری و رقابت‌های نزدیک محدود نمانده است.

در مجلس نمایندگان نیز دموکرات‌ها ده‌ها کرسی را از جمهوری‌خواهان گرفتند. حتی تغییر حوزه‌های انتخاباتی در برخی حوزه‌ها که با هدف تثبیت موقعیت جمهوری‌خواهان انجام شده بود، نتوانست مانع پیشروی دموکرات‌ها شود.

جنگ ایران؛ پاشنه آشیل ترامپ

در میان عوامل مختلف شکست جمهوری‌خواهان، جنگ با ایران جایگاه ویژه‌ای پیدا کرده است. مجموعه‌ای از کنش‌های رسانه‌ای و سیاسی در آمریکا و رژیم صهیونیستی نشان می‌دهد که پیامدهای این جنگ به یکی از موضوعات اصلی مناقشه داخلی آمریکا تبدیل شده است.

روزنامه صهیونیستی یدیعوت آحارونوت در واکنش به نتایج انتخابات از وارد شدن ضربه‌ای سنگین به ترامپ خبر داد. رسانه اسرائیلی اوستین نوشت ترامپ شکست سختی خورده و کسانی که روی او به عنوان اسب بازنده حساب کرده بودند، دیگر نمی‌توانند چنین کنند.

لوک رودکوفسکی، روزنامه‌نگار مستقل آمریکایی، با اشاره به پیامدهای جنگ ایران و پرونده اپستین نوشت: «چه کسی فکر را می‌کرد که به راه انداختن جنگ ایران و لاپوشانی برای حلقه افراد بانفوذ مرتبط با اپستین، باعث شود انتخابات میان‌دوره‌ای را از دست بدهی؟»

در همین چارچوب، تریتا پارسی، تحلیلگر مسائل ایران، در واکنشی قابل توجه به نتایج انتخابات نوشت: «بیایید صادق باشیم؛ دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای پیروز نشدند. ایران پیروز شد.»

دلارهای ماسک نتوانست ترامپ را نجات دهند

یکی دیگر از ابعاد قابل توجه این انتخابات، شکست پروژه مالی جمهوری‌خواهان بود. ایلان ماسک، میلیاردر آمریکایی و از حامیان اصلی ترامپ، در چرخه انتخابات ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶ حدود ۴۴۵ تا ۴۵۸ میلیون دلار و طبق برخی برآوردها با احتساب گروه‌های غیرانتفاعی تحت کنترل خود، حدود ۴۷۴ میلیون دلار به جریان‌های حامی جمهوری‌خواهان کمک کرد.

ترامپ پیش‌تر وعده داده بود در صورت پیروزی جمهوری‌خواهان، به هر آمریکایی بزرگسال ۵ هزار دلار پرداخت کند؛ به این معنا که هر زوج می‌توانستند ۱۰ هزار دلار دریافت کنند. این وعده با توجه به قدرت خرید آن در اقتصاد آمریکا، رقم قابل توجهی محسوب می‌شد و می‌توانست برای بخشی از رأی‌دهندگان جذاب باشد. با این حال، نه این وعده اقتصادی توانست اعتماد عمومی را جلب کند و نه هزینه‌های سنگین تبلیغاتی و حمایت میلیاردرها توانستند افکار عمومی را به سوی جمهوری‌خواهان تغییر دهند.

شکست سنگین ترامپ

ترامپ که با وعده‌های اقتصادی، قدرت‌نمایی نظامی و حمایت گسترده ثروتمندان آمریکایی وارد رقابت انتخاباتی شده بود، اکنون با یکی از سنگین‌ترین شکست‌های سیاسی جمهوری‌خواهان مواجه شده است. دموکرات‌ها در ایالت‌های رقابتی و حتی پایگاه‌های سنتی جمهوری‌خواهان پیروز شدند؛ ایلان ماسک صدها میلیون دلار هزینه کرد، اما نتوانست نتیجه را تغییر دهد و جنگ ایران به یکی از پاشنه‌آشیل‌های انتخاباتی دولت آمریکا تبدیل شد.