شکست مفتضحانه جمهوریخواهان در انتخابات سنا و کنگره و اعتراف تاریخی رئیسجمهور جنایتکار آمریکا به علت اصلی این شکست، نشان داد که راهبرد علیالاصول و پایداری بر انسداد تنگه هرمز میتواند زمینه شکست دشمن و فشار بر او شود. ترامپ روز گذشته در اعتراف به عوامل این شکست انتخاباتی در گفتوگو با فاکسنیوز اذعان کرد که جنگ علیه ایران تا حدودی در شکست گسترده جمهوریخواهان در انتخابات میاندورهای نقش داشته است. ترامپ جنایتکار افزود: «مردم با اقدامات من در قبال ایران موافقاند، اما شاید آمادگی مواجهه با پیامدهای اولیه و کوتاهمدت آن یعنی افزایش قیمت سوخت را نداشتند. من این موضوع را درک میکنم، اما متأسفانه با آن موافق نیستم.»
اما در این میان، بویژه در خصوص ابعاد رسوایی ترامپ و جمهوریخواهان، این پرسش مطرح است که اگر همچنان قرار بود بر مدار دیپلماسی اسلامآباد و پایبندی به تفاهمنامه متلاشیشدهای که بارها مایه ضعیفنمایی و ضرر به کشور شده بود، بچرخیم، آیا امروز این رسوایی و شکست تاریخی برای جمهوریخواهان پیش میآمد؟ به تعبیر دیگر از همان ابتدای جنگ رمضان و حتی در زمان جنگ ۱۲ روزه نیز، جریان سازش و واداده در کشور با راهبرد و خطی که ظریف، در مقاله خود در فارن افرز صریحا اعلام کرد، در پی تئوریزهسازی برای بازگشایی تنگه هرمز درآمدند. ظریف در فارن افرز و همچنین در ماجرای تطهیرسازی از ترکمنچای قاجار، بارها با اظهاراتی ضدملی نسخه «بدهیم برود» را برای کشور پیچیده بود. بویژه که او در فارن افرز نوشته بود: «تهران باید از برتری خود نه برای ادامه جنگ، بلکه برای اعلام پیروزی و دستیابی به توافقی استفاده کند که هم این درگیری را پایان دهد و هم از وقوع درگیری بعدی جلوگیری کند.» وی همچنین بازگشایی تنگه هرمز را پیشنهاد داده بود و تاکید کرده بود: «ایران، با همکاری عمان، باید عبور امن کشتیهای تجاری از تنگه هرمز را تضمین کند.»
از سوی دیگر در شرایط کنونی و درحالی که راهبرد مقاومت و ایستادگی بر تنگه هرمز لرزه بر پیکر ترامپ و جنگطلبان آمریکایی انداخته است، برخی از عاملان و بانیان تفاهمنامه اسلامآباد که ضررهای زیادی به کشور وارد ساختهاند یا سکوت پیشه کردهاند و یا با رویکردی عجیب میخواهند از نتایج انتخابات آمریکا برای خود دستاوردسازی کنند. محمدجواد ظریف روز گذشته، در پاسخ به سوال یک خبرنگار درباره مذاکرات و سالروز ۱۳ آبان، استکبارستیزی که همزمان با شکست انتخاباتی جمهوریخواهان همراه بود، با اظهار کرد: «ولم کن» و با اعتنایی جمع خبرنگاران را ترک کرد و از پاسخگویی طفره رفت. علاوه براین برخی از عوامل تفاهمنامه اسلامآباد نیز در پی نتایج انتخابات آمریکا و شکست تاریخی جمهوریخواهان، سعی بر دستاوردسازی از شکست عاملان شهادت رهبر انقلاب برای خود داشتند. در این میان واکنش رئیس تیم مذاکرهکننده کشورمان و مشاور او انتقادبرانگیز شد.
محمدباقر قالیباف در واکنشی تلویحی به نتایج انتخابات آمریکا، با اشاره به خواست عمومی مردم کشور در مخالفت با جنگ نسبت به جنگطلبی دولت آمریکا در پیامی در حساب شخصی خود در شبکه ایکس نوشت: «چه از روی وجدان و چه از فشار خرج و مخارج زندگی، مردم آمریکا به جنگ «نه» گفتند و ما هم این پیام را تأیید میکنیم. اگر دولت آمریکا خواست عمومی مردم خود را خیانت کند تا به اربابان و باجگیران بینالمللی خدمت کند، خواهد فهمید پاسخ این کار به کابوسی برای دولت آمریکا تبدیل خواهد شد.»
همچنین مشاور قالیباف، یعنی مهدی محمدی اظهار داشت که «شکست انتخاباتی ترامپ بخشی از انتقام بود». وی در حساب کاربری خود نوشت: «شکست حیثیتی جریان حامی ترامپ جنایتکار نتیجه خون امام شهید، مقاومت مردمی، رشادت رزمندگان و بخشی از انتقام تاریخی ملت ایران از سردمداران ترور و جنایت است. این مسیر ادامه دارد و به زودی اخراج آمریکا از منطقه بخش دیگری از روند انتقام خواهد بود».
قالیباف که در کنار ارگانهای رسانهای و چهرههای برجسته جریان اصلاحات از جمله ظریف، کرباسچی، مرعشی و پزشکیان بارها سند فاجعهبار اسلامآباد را «افتخارآمیز» دانسته بود و در عین حال این تفاهمنامه منجر به کمک بزرگی به ترامپ برای کنترل بازار انرژی شده بود، چگونه میتواند از سیلابی که انسداد تنگه هرمز بر پیکره جمهوریخواهان انداخته است به دنبال ماهیگیری باشد؟!
بنابراین در شرایط کنونی جریانی که با راهبرد «بدهیم برود»، «گشودن تنگه هرمز» و تفاهمنامه زیانبار اسلامآباد که مبنای آن همین راهبرد بود را بر کشور تحمیل کردند، نمیتوانند در شب پیروزی ایران و شکست هیمنه عاملان شهادت رهبر انقلاب، برای خود تحلیل پیروزی کنند و جشن پیروزی بگیرند.
ایران پیروز انتخابات آمربکا بود
شکست جمهوریخواهان با واکنشهای متعددی همراه بود، تریتا پارسی، تحلیلگر مسائل بینالملل نوشت: «باید صادق باشیم. دموکراتها در انتخابات میاندورهای پیروز نشدند، ایران پیروز شد.»