به گزارش گروه اقتصادی روزنامه نوبنیاد؛ قیمت این قرارداد تا ۹۲۹.۴ یوان، معادل ۱۳۸.۵ دلار به ازای هر بشکه، افزایش یافت؛ رقمی که بالاترین سطح از زمان آغاز به کار این بازار محسوب میشود. این جهش در شرایطی اتفاق افتاده که بازار جهانی نفت با نگرانیهای فزاینده درباره عرضه در خاورمیانه مواجه است.
اهمیت رکورد قرارداد نفتی چین صرفاً به افزایش قیمت آن محدود نمیشود. این معاملات در قالب یوان انجام میشوند و توسعه آنها میتواند به افزایش استفاده از پول ملی چین در تجارت انرژی کمک کند. چین یکی از بزرگترین مصرفکنندگان و واردکنندگان نفت جهان است و افزایش خرید نفت خام توسط پالایشگاههای این کشور، در کنار نگرانیهای مربوط به عرضه جهانی، تقاضا برای قراردادهای نفتی شانگهای را تقویت کرده است. قرارداد SC از نظر مشخصات نفتی، بیشتر با شاخصهایی مانند نفت عمان و مربان قابل مقایسه است. در همین هفته، هر دو نفت بالاتر از ۱۲۰ دلار معامله شدند و قرارداد تحویل نوامبر ۲۰۲۶ نفت مربان نیز با رشد ۰.۶۹ درصدی به ۱۲۸.۶۴ دلار در هر بشکه رسید.
از منظر پولی، گسترش بازار نفت مبتنی بر یوان میتواند به تدریج بخشی از وابستگی تجارت انرژی به دلار را کاهش دهد. با این حال، رکورد اخیر بهتنهایی به معنای تضعیف یا از دست رفتن جایگاه غالب دلار نیست. دلار همچنان ارز اصلی قیمتگذاری و تسویه بخش بزرگی از تجارت جهانی نفت و بازارهای مالی بینالمللی است. با این وجود، رشد بازارهای کالایی چین و افزایش استفاده از یوان در معاملات انرژی نشان میدهد که ساختار پولی بازار نفت در حال متنوعتر شدن است. استمرار این روند، در صورت گسترش قراردادهای نفتی چین و افزایش پذیرش یوان میان صادرکنندگان و واردکنندگان انرژی، میتواند سهم بیشتری برای یوان در تجارت جهانی ایجاد کند و در بلندمدت، انحصار دلار در مبادلات انرژی را با چالش بیشتری مواجه سازد.
