دولت آمریکا برای حفظ سهم ۳۵ درصدی خود در شرکت North American Blue Energy Partners از ابزاری مالی موسوم به «وارانت یک‌سنتی» استفاده کرده است؛ اقدامی که به واشنگتن اجازه می‌دهد حتی در صورت جذب سرمایه جدید و انتشار سهام بیشتر برای توسعه میادین نفتی ونزوئلا، سهم خود را حفظ کند.

بر اساس این سازوکار، آمریکا می‌تواند با استفاده از وارانت‌ها، سهام جدید را با قیمت نمادین یک سنت خریداری کرده و مانع کاهش سهم ۳۵ درصدی خود در شرکت شود. نکته قابل توجه آن است که واشنگتن حتی پیش از تبدیل این وارانت‌ها به سهام، از برخی مزایای یک سهامدار ۳۵ درصدی، از جمله دریافت سود سهام، برخوردار خواهد بود.

از سوی دیگر، پنتاگون نیز از حق تقدم خرید نفت تولیدی این شرکت برخوردار شده است. بر این اساس، وزارت دفاع آمریکا می‌تواند ۲۰ درصد از تولید نفت را بر مبنای هزینه تولید خریداری کند و نفت مازاد را نیز با قیمت بازار در اختیار بگیرد.

این سازوکار در عمل جایگاه آمریکا را در مالکیت و بهره‌برداری از منابع نفتی ونزوئلا تثبیت می‌کند و به واشنگتن امکان می‌دهد ضمن حفظ سهم خود، دسترسی ویژه‌ای به نفت تولیدی این کشور داشته باشد.