به گزارش گروه اقتصادی روزنامه نوبنیاد؛ این در حالی است که وزارت نیرو طی هفتههای اخیر چند بار از نزدیک بودن پایان محدودیتهای برق خبر داده است؛ وعدههایی که هر بار یک بازه زمانی تازه برای کاهش خاموشیها تعیین کردهاند، اما استمرار قطعی برق نشان میدهد مسئله خاموشیها هنوز به پایان نرسیده است. نخست، مصطفی رجبی مشهدی معاون برق و انرژی وزارت نیرو وعده داده بود خاموشیها در مناطق عادی حداکثر دو ساعت باشد و طی یک تا دو هفته به حداقل برسد. او با اشاره به اضافه شدن حدود ۲۵۰۰ مگاوات ظرفیت تولید برق گفته بود: «این قول را به مردم میدهیم که در یک تا دو هفته آینده، خاموشیها به حداقل برسد.»
اما چند هفته بعد، همچنان برنامههای مدیریت بار در نقاط مختلف کشور منتشر میشود. با این حال با وجود کاهش دما، مسئله خاموشی بهطور کامل خاتمه نیافته است. در ادامه، وعدهها از «کاهش خاموشی» به «پایان خاموشی» رسید. عباس علیآبادی، وزیر نیرو، در روزهای اخیر از پایان قطعی برق در همین هفته سخن گفته و تأکید کرد که مردم دیگر نگران خاموشی نباشند. این در حالی است که تنها یک روز پیش از آن، محمد الهداد مدیرعامل توانیر پایان تدریجی خاموشیها را تا اواسط شهریور اعلام کرده بود؛ یعنی حتی در سطح وعدههای مسئولان نیز یک بازه زمانی مشخص و واحد برای پایان قطعیها وجود ندارد. مدیرعامل شرکت توانیر، ۱۰ شهریور گفته بود: «با افت دما و بارندگی که امیدواریم آغاز شود، به تدریج تا اواسط شهریور خاموشیها به طور کامل تمام میشود.» او از کاهش سهدرصدی تقاضای برق برای دومین سال متوالی خبر داده و در عین حال تداوم گرما را یکی از عوامل فشار بر شبکه دانسته است.
وقتی یک مقام از کاهش خاموشی طی دو هفته میگوید، مقام دیگر از پایان آن تا اواسط شهریور سخن میگوید و وزیر نیرو نیز از پایان قطعیها در همین هفته خبر میدهد، طبیعی است که معیار قضاوت افکار عمومی، نه وعده بعدی بلکه وضعیت واقعی برق در خانه و محل کار باشد. نکته مهم دیگر آن است که کاهش خاموشی با حل ناترازی تفاوت دارد. افت دما و کاهش مصرف میتواند فشار کوتاهمدت بر شبکه را کم کند، اما مشکل ساختاری تولید، سرمایهگذاری، فرسودگی تجهیزات، توسعه شبکه انتقال و توزیع و تأمین سوخت نیروگاهها همچنان پابرجاست.
