- نویسنده: محسن فرهمند
گمانه زنی ها در فضای رسانهای و فضای مجازی از احتمال انتقال بسته پیشنهادی جدید آمریکا از مسیر پاکستان خبر میدهد، این گمانه زنی ها مدعی هستند که «طبق گزارشها، احتمالا یکی از مقامات ارشد پاکستانی در روزهای آینده به تهران سفر میکند تا پیام یا بسته پیشنهادی جدیدی از سوی واشنگتن را منتقل کند»
بر اساس این روایت، آمریکا پیشنهادی را برای یک بازه زمانی محدود، حدود ۴۰ تا ۵۰ روز، آماده کرده است؛ پیشنهادی که قرار است برخلاف تفاهم اسلامآباد، از همان ابتدا موضوع تنگه هرمز و پرونده هستهای را دربر بگیرد. به نظر میرسد این بسته مرتبط با نیاز ترامپ به دستیابی سریع به توافق و دارای کارکرد سیاسی و انتخاباتی است.
اما توافقی ۴۰ تا ۵۰ روزه چه کار کردی دارد و چرا این توافق باید درست در مقطعی طراحی شود که انتخابات میاندورهای مجلسین آمریکا در نوامبر و در پایان همین بازه برگزار می شود؟ دولت ترامپ در شرایطی با فشارهای اقتصادی و سیاسی داخلی دستوپنجه نرم میکند که افزایش قیمت سوخت و کالا و استمرار نگرانیهای تورمی، میتواند بر فضای انتخاباتی آمریکا اثرگذار باشد. کوین وارش رئیس فدرال رزرو، چهارشنبه هفته پیش در واشنگتن به خبرنگاران گفت: «واقعیت روشن این است که تورم بیش از حد بالاست و برای مدت زیادی بالا بوده است» بر اساس اعلام انجمن خودروی آمریکا، قیمت جهانی نفت نزدیک به بالاترین سطح خود، طی چهار ماه گذشته قرار دارد و میانگین قیمت هر گالن بنزین نیز از ۴.۳۰ دلار فراتر رفته است. اقتصاد آمریکا در روزهای اخیر نشانههایی از فشارهای بیشتر را از جمله فروش گسترده اوراق قرضه که باعث افزایش هزینه استقراض برای دارندگان کارتهای اعتباری و وامهای مسکن شده، نشان داده است.
در چنین وضعیتی، یک توافق خارجی میتواند برای کاخ سفید دستکم یک دستاورد سیاسی و رسانهای ایجاد کند و مهم تر از آن منجر به کاهش قیمت نفت به سود آمریکا شود، توافقی که پیش از انتخابات به نمایش گذاشته شود و پس از آن، معادلات دیگری دنبال شود. باراک راوید در آکسیوس پیشتر درباره سناریوی تشدید حملات و شروع دور جدید جنگ از سوی آمریکا پس از انتخابات مطالبی مطرح کرده بود. اگر این ارزیابی را کنار زمانبندی پیشنهادی جدید بگذاریم، یک احتمال جدی پیش روی تحلیلگران قرار میگیرد: واشنگتن بهجای حل مسئله، بهدنبال خرید زمان است.
تجربه «اسلامآباد» باید جلوی هرگونه سادهاندیشی جدید را بگیرد. تفاهمی که به زعم بانیان آن از جمله قالیباف و عراقچی قرار بود مسیر تازهای باز کند، با اجرا نشدن هیچ یک از تعهدات آمریکا و بازگشت حملات به ایران و لبنان مواجه شد. حالا اگر همان طرف، با بستهای جدید و ضربالاجلی جدید بازگردد، پاسخ ایران نمیتواند بر اساس اعتماد به وعدههای سیاسی واشنگتن و امضای ترامپ به زبان فارسی تتظیم شود.
