- نویسنده: حسین معظمی
پس از جنگ شطرنجگونه میان ایران، آمریکا و رژیم صهیونیستی در خاورمیانه، اکنون بیش از هر زمان دیگری روشن شده است که اتکا به تفاهمهای سیاسی بدون پشتوانه قدرت، نمیتواند ماشین جنگی تلآویو و واشنگتن را متوقف کند. تفاهمی که قالیباف و پزشکیان به آن برای توقف جنگ، بهویژه در لبنان، امید بسته بودند، از سوی ترامپ صراحتاً «کاغذ پاره» خوانده شد. حالا وقت آن است که معادله با زبانی دیگر نوشته شود.
ماشین جنگی اسرائیل در لبنان نهتنها متوقف نشده، بلکه همچنان به اشغالگری و تعرض ادامه میدهد و بر اساس ادعاهای مطرحشده، حتی بخشهایی از تپه راهبردی علیالطاهر را نیز به تصرف خود درآورده است. بنابراین پاسخ به این وضعیت باید با طراحی یک بازدارندگی جدید، هزینه استمرار اشغالگری را برای اسرائیل و حامیان منطقهای آن افزایش داد.
در این میان، شاید پاسخ لبنان را بیش از هر جا باید در امارات داد. امارات متحده عربی نمیتواند خود را از معادله جنگ کنار بکشد. ابوظبی در میان کشورهای خاورمیانه، حوزه خلیج فارس و حتی جهان عرب، یکی از نزدیکترین روابط رسمی را با اسرائیل برقرار کرده است. این کشور از نخستین دولتهایی بود که به طرح موسوم به «صلح ابراهیم» دولت اول ترامپ پیوست و با برقراری روابط دیپلماتیک رسمی و گشایش سفارت، عملاً وارد مدار راهبردی تلآویو شد. این نزدیکی صرفاً در سطح دیپلماسی باقی نمانده است. در جریان جنگ تحمیلی سوم، امارات در زمره بازیگران منطقهای قرار گرفت که نقش مهمی در پشتیبانی لجستیکی و مالی از ماشین جنگی آمریکا علیه ایران داشت. حتی برخی گمانهزنیها از احتمال نقش مستقیم امارات در حملات علیه جزایر ایرانی و شلیک برخی پرتابهها از خاک این کشور به سوی ایران سخن گفتهاند؛ ادعاهایی که نمیتوان آنها را در ارزیابی محیط امنیتی منطقه نادیده گرفت.
اگر واشنگتن و تلآویو توافق را کاغذ پاره میدانند و ارتش اسرائیل همچنان در لبنان پیشروی میکند، چرا باید حامیان منطقهای این ماشین جنگی از هزینه اقدامات خود مصون بمانند؟ بازدارندگی زمانی معنا دارد که همه اجزای زنجیره دشمن بدانند مشارکت در فشار و جنگ، بدون پاسخ نخواهد ماند. از این منظر، امارات باید بداند نزدیک شدن به اسرائیل و میزبانی از ظرفیتهای آمریکایی، هزینه امنیتی دارد. معادله جدید منطقه دیگر با وعده و تفاهم نوشته نمیشود؛ با محاسبه هزینه و فایده نوشته خواهد شد.
امارات نباید از خشم ایران در امان بماند. هیچ رابطه مالی یا پیوند سیاسی نباید برای بازیگری که در اقدامات خصمانه علیه ایران نقش ایفا میکند، مصونیت ایجاد کند. امارات سرمایه گذاری ویژه ای بر روی لابی های سیاسی و اقتصادی در ایران کرده است که عمدتا مربوط به جناح اصلاح طلب بوده و از این طریق و از طریق سلطه اصلاح طلبان بر دولت سعی در مصون سازی خود از خشم ایران دارد.
