نویسنده: پدرام حسینی
ماجرای تشکر عجیب سخنگوی وزارت خارجه از امارات برای آزادی تعدادی از اتباع ایرانی، تنها چند ساعت بعد با خبری تکان‌دهنده وارد مرحله‌ای تازه شد؛ خبری که اگر صحت آن تأیید شود، ابعاد ساده‌اندیشی در قبال ابوظبی را بیش از پیش آشکار می‌کند. در حالی که هنوز افکار عمومی درباره عملکرد امارات در جنگ، گمانه‌زنی‌ها در خصوص حمله مستقیم امارات به جزایر ایرانی و مواضع ضدایرانی ابوظبی پاسخ روشنی دریافت نکرده، ادعای تحویل چهار ایرانی بازداشت‌شده به رژیم صهیونیستی، زنگ خطر دیگری درباره سیاست خارجی منفعل در برابر این حکومت صهیونیستی عربی در خلیج فارس است.
«تابناک» به نقل از یک منبع آگاه مدعی شد چهار نفر از ایرانیانی که در امارات بازداشت بوده‌اند، «گزینش شده و تحویل رژیم صهیونیستی شده‌اند.» این منبع همچنین تأکید کرده است که به نظر می‌رسد اماراتی‌ها در حال یک خیانت جدی به ایران هستند. اگر این ادعا درست باشد، ماجرا دیگر صرفاً یک اختلاف دیپلماتیک یا رفتار غیردوستانه نیست؛ بلکه با پرونده‌ای مواجهیم که مستقیماً امنیت ملی ایران را هدف قرار می‌دهد و مستلزم پاسخ رسمی و شفاف وزارت خارجه است.
این ادعا در خلأ شکل نگرفته است. طی هفت ماه گذشته، مماشات عجیب با ابوظبی، نگرانی و خشم ملت مبعوث‌شده ایران را درباره اولویت یافتن برخی ارتباطات شخصی و جناحی بر منافع ملی و خطر لابی امارات در میان اصلاح‌طلبان حاکم بر دولت افزایش داده است. امارات در جنگ ۳۹ روزه، مطابق گزارش‌ها و شواهد مطرح‌شده، علاوه بر پشتیبانی در عملیات مستقیم علیه ایران نیز نقش داشته و پس از جنگ نیز نه‌تنها از ادعاهای خود درباره جزایر سه‌گانه ایرانی عقب ننشسته، بلکه بر گستاخی‌های خود افزوده است. با این حال، به جای مطالبه‌گری متناسب با این رفتارها، شاهد تکرار ادبیات تشکر و تمجید هستیم.
تلخ‌تر آنکه همزمان سه خلبان قهرمان ایرانی در بند نیروهای قطری هستند؛ کشوری که بارها نشان داده در بزنگاه‌های منطقه‌ای عملاً جانفدای آمریکا است. پرونده زندانیان ایرانی در کویت نیز بدون پیشرفت ملموس ادامه دارد. با این وجود، در دیدارها و رفتارهای دیپلماتیک اخیر، نشانه‌ای از موضع محکم و مطالبه‌گرانه برای تضمین جان خلبانان ایرانی در قطر دیده نمی‌شود.
سیاست خارجی اگر قرار است حافظ منافع ملت باشد، نباید با لبخند و تشکر از طرف مقابل آغاز شود و با خبر احتمال تحویل شهروندان ایرانی به دشمن صهیونیستی پایان یابد. ابوظبی باید بداند ایران در برابر رفتارهای خصمانه سکوت نمی‌کند و دستگاه دیپلماسی نیز باید به جای مدیریت افکار عمومی با ادبیات تشکر، پاسخ روشن و اقدام متناسب ارائه دهد. در سیاست خارجی، ساده‌اندیشی هزینه دارد؛ و هزینه آن را ملت ایران پرداخت می‌کند.
