به گزارش گروه اقتصادی روزنامه نوبنیاد؛ مرکز پژوهشهای مجلس در گزارشی، مصرف برق استخراج رمزارز در ایران را با توجه به روش محاسبه و دامنه برآورد، بین ۹۳۰ تا ۱۲۰۰ مگاوات اعلام کرده است؛ رقمی که در دوره گرم سال، حدود ۶ درصد ناترازی برق و از منظر کسری انرژی ماهانه، نزدیک به ۱۴ درصد آن را شامل میشود.
بازوی پژوهشی مجلس برای برآورد مصرف برق استخراج رمزارز، از دو روش استفاده کرده است: روش نخست بر پایه سهم ایران از هشریت جهانی و روش دوم بر اساس تحلیل تغییرات مصرف برق در دوره قطع سراسری اینترنت در دیماه ۱۴۰۴. نتایج تحلیل بار شبکه نشان میدهد پس از قطع سراسری اینترنت، متوسط بار پایه شبکه در ساعات ۳ تا ۵ صبح حدود ۹۲۷ مگاوات کاهش یافته است؛ البته تمام این کاهش الزاماً به استخراج رمزارز مربوط نیست و بخشی از آن میتواند ناشی از کاهش فعالیت مراکز داده، سرورها و سایر زیرساختهای وابسته به اینترنت باشد. برآورد مبتنی بر هشریت نیز مصرف برق استخراج رمزارز در ایران را پیش از وقوع جنگ رمضان، حدود ۱۰۳۷ تا ۱۱۵۰ مگاوات تخمین میزند.
میزان مصرف برق استخراج رمزارزها حدود ۷۰۰ میلیون کیلوواتساعت در ماه برآورد میشود. با توجه به کسری متوسط پنج میلیارد کیلوواتساعت برق در ماههای گرم سال، مصرف این بخش معادل حدود ۱۴ درصد از کسری انرژی ماهانه کشور در دوره اوج مصرف تابستان است. در صورت حذف مصرف برق استخراج رمزارزها، سهم ساعات بدون کسری برق (ناترازی) در تابستان از ۵.۲ درصد به ۳۳.۶ درصد افزایش مییابد. در همین شرایط، سهم ساعات دارای کسری کمتر از هزار مگاوات از ۲۸.۷ درصد به ۲.۱ درصد کاهش خواهد یافت. استخراج رمزارز علت اصلی ناترازی برق کشور نیست، اما کنترل و حذف مصارف غیرمجاز میتواند شدت و فراوانی ناترازی شبکه را کاهش دهد.
مصرف برق استخراج رمزارزها در صورت تأمین کامل از نیروگاههای حرارتی، سالانه به حدود ۸.۴۶ میلیارد کیلوواتساعت میرسد. تأمین انرژی مورد نیاز این فعالیت به حدود ۲.۱ میلیارد مترمکعب سوخت معادل گاز نیاز دارد. با فرض استفاده از گازوئیل وارداتی با قیمت حداقل ۷۰ سنت برای هر لیتر، بار مالی سالانه تأمین سوخت مورد نیاز استخراج رمزارز، حدود ۱.۵ میلیارد دلار برآورد شده است؛ رقمی که هزینه تبدیل سوخت به برق و زیان ناشی از کاهش تولید در بخشهای اقتصادی را شامل نمیشود.
