- نویسنده: احسان میرباقری
سفر محرمانه بنیامین نتانیاهو به ابوظبی همزمان با تشدید همکاریهای امنیتی تلآویو و ابوظبی، بار دیگر جایگاه امارات را در معادلات منطقهای آمریکا و رژیم صهیونیستی برجسته کرده است. این سفر که یک روز بعد از افشای آن از سوی رسانههای اسرائیلی و یک مقام اسرائیلی تأیید شد، تنها یک دیدار سیاسی معمولی نبود. حضور مقامهای ارشد امنیتی اسرائیل، سوابق سفرهای محرمانه نتانیاهو و همزمانی چند پرواز دولتی و نظامی از کشورهای دیگر همچون لیبی و قطر به ابوظبی، پرسشهایی درباره دستورکار واقعی این دیدار ایجاد کرده است.
امارات متحده عربی طی سالهای گذشته به یکی از مهمترین شرکای آمریکا و رژیم صهیونیستی در خلیج فارس تبدیل شده است. جایگاهی که صرفاً به روابط سیاسی محدود نیست. پایگاه هوایی الظفره میزبان نیروهای آمریکایی است و بنادر امارات نیز از مراکز مهم پشتیبانی لجستیکی نیروی دریایی آمریکا در منطقه محسوب میشوند. وزارت خارجه آمریکا پیشتر اعلام کرده بود که حدود ۳۵۰۰ نیروی آمریکایی در الظفره مستقر بودهاند و بنادر امارات ظرفیت مهمی برای پشتیبانی از ناوگان آمریکا دارند.
از این منظر، اهمیت امارات را باید در چهار سطح دید: لجستیک، نظامی، اطلاعاتی و اقتصادی. عادیسازی روابط ابوظبی و تلآویو در سال ۲۰۲۰ نیز کانالی کمسابقه برای همکاری امنیتی و اطلاعاتی میان دو طرف ایجاد کرد. در جریان جنگ اخیر نیز گزارشهایی درباره افزایش همکاریهای امنیتی و استقرار موقت سامانههای دفاع موشکی اسرائیل در امارات منتشر شد. موضوعی که نشان میدهد روابط دو طرف از سطح دیپلماتیک فراتر رفته است.
موقعیت جغرافیایی، زیرساختهای بندری و هوایی، رابطه نزدیک با واشنگتن و کانال مستقیم با تلآویو، مجموعهای از ظرفیتها را در اختیار امارات قرار داده که در محاسبات امنیتی منطقه اهمیت ویژهای دارد.
در حوزه انرژی نیز امارات یک صادرکننده بزرگ نفت است. برآورد اداره اطلاعات انرژی آمریکا نشان میدهد این کشور در سال ۲۰۲۵ سهم قابلتوجهی از نفت سنگین مورد نیاز آمریکا را تأمین کرده است.
در نتیجه، حمله به زیرساختهای نفتی امارات یا اختلال در صادرات آن میتواند بازار جهانی نفت و فرآوردهها را تحت فشار قرار دهد. بهخصوص آمریکا که همانطور که گفته شد با این حجم از نفت خوراک پالایشگاههایش را تأمین میکند. روز یکشنبه، نتانیاهو با یک جت خصوصی راهی ابوظبی شد و با محمد بن زاید، رئیس امارات، دیدار کرد. رویترز این دیدار را به نقل از یک مقام اسرائیلی تأیید کرده و گزارش CNN نیز به نقل از یک منبع اسرائیلی میگوید ایران محور اصلی گفتوگوها بوده است.
جزئیات منتشرشده درباره ترکیب هیئت اسرائیلی، اهمیت این سفر را بیشتر میکند. بنا بر گزارش «اسرائیل هیوم»، رئیس موساد، مشاور امنیت ملی اسرائیل، یک مقام ارشد واحد حفاظت شینبت و شمار از مقامهای دفتر نخستوزیری نتانیاهو را همراهی کردهاند. بر اساس همین گزارش، قرار بود سفر تا بازگشت هیئت به اسرائیل محرمانه بماند و سپس دو طرف بیانیهای مشترک منتشر کنند.
این سفر نخستین مورد از این نوع نیست. نخستوزیر جنایتکار صهیونیستی در ماه مارس و در روزهای ابتدایی جنگ با ایران به امارات سفر کرده بود.
در کنار سفر نتانیاهو، برخی حسابها و منابع ردیابی پروازها به ورود همزمان چند هواپیما به ابوظبی اشاره کردهاند. از جمله یک هواپیمای مرتبط با لیبی، هواپیمای C130 نیروی هوایی مراکش و هواپیمای دولتی قطر. لذا این سفرهای همزمان و گزارشهایی که از ترکیب تیم رژیم صهیونیستی به امارات پرده برداشته است نشان میدهد این کشور همچنان درس عبرتی نگرفته است. بعضاً لابیهایی از امارات عنوان میشود که از حمله به این کشور جلوگیری کرده است. کشوری که از لحاظ لجستیک، نظامی و اقتصادی قلب تپنده رژیم صهیونیستی و آمریکا در غرب آسیا است.
به این ترتیب، دیدار محرمانه ابوظبی فقط یک ملاقات میان دو رهبر نیست بلکه در نقطه تلاقی جنگ ایران، همکاری امنیتی اسرائیل و امارات، نقش آمریکا در منطقه و مناقشات داخلی اسرائیل بر سر مسئولیتهای امنیتی نتانیاهو برگزار شده است. در چنین شرایطی، اهمیت ابوظبی برای واشنگتن و تلآویو را باید در شبکهای از پایگاهها، مسیرهای لجستیکی، همکاریهای امنیتی، روابط اقتصادی و ظرفیتهای انرژی جستوجو کرد؛ شبکهای که امارات را به یکی از مهمترین گرههای راهبردی سیاست آمریکا و اسرائیل در خلیج فارس تبدیل کرده است و نیاز است در صورت هرگونه خباثت و همکاری با رژیم صهیونیستی درس عبرتی درست بگیرد.
