• نویسنده: احسان میرباقری

با تشدید حملات صهیونیست‌ها به لبنان، تنها در سه روز گذشته، بر اساس گزارش وزارت بهداشت این کشور، حملات رژیم صهیونیستی ۲۷ شهید و ۶۹ زخمی بر جای گذاشته است. در میان قربانیان، کودکان، زنان و نیروهای امدادی نیز حضور دارند. در تازه‌ترین حملات، کفررمان به صحنه یکی از خونین‌ترین جنایت‌های اخیر تبدیل شد. حمله به یک ساختمان مسکونی دست‌کم ۱۱ شهید بر جای گذاشت و حمله پهپادی به یک خودروی غیرنظامی نیز به شهادت دو امدادگر انجامید.

در همین حال، جنگنده‌های رژیم صهیونیستی چندین بار النبطیه الفوقا، المنصوری، عربصالیم و دیگر مناطق جنوب لبنان را هدف قرار داده‌اند. تنها در المنصوری، دست‌کم شش حمله هوایی گزارش شده و در النبطیه الفوقا نیز حملات هوایی و انفجارهای گسترده ادامه داشته است.

رئیس‌جمهور لبنان نیز که با توافقات خود با رژیم صهیونیستی دلخوش و امیدوار بود تا بتواند با مذاکره حملات را متوقف کند، حملات اخیر را تشدید خطرناک توصیف کرده و خواستار اقدام فوری آمریکا و جامعه جهانی شده است. اما تجربه نشان داده است که برای رژیم صهیونیستی، قطعنامه، محکومیت و ابراز نگرانی، تا زمانی که هزینه‌ای واقعی ایجاد نکند، چیزی بیشتر از چراغ سبز ادامه تجاوز نیست.

در این میان، ارتفاعات علی‌الطاهر به یکی از نقاط مهم معادله جدید جنوب لبنان تبدیل شده است. اهمیت علی‌الطاهر فقط در ارتفاع آن خلاصه نمی‌شود. موقعیت این منطقه، آن را در مسیر ارتباطی میان جنوب لبنان و عمق کوهستانی این کشور قرار می‌دهد و به همین دلیل، رژیم صهیونیستی تلاش کرده است آن را به یک هدف محوری در عملیات خود تبدیل کند.

رسانه‌های صهیونیستی نیز صراحتاً این موضوع را تأیید کرده‌اند. روزنامه «اسرائیل هیوم» در تحلیلی درباره علی‌الطاهر، این منطقه را بخشی از نبرد بر سر آینده حزب‌الله و زیرساخت‌های نظامی آن دانسته و تأکید کرده است که نابودی کامل این زیرساخت‌ها می‌تواند حزب‌الله را در برابر یک دوراهی قرار دهد.

به بیان روشن‌تر، مسئله برای صهیونیست‌ها تغییر موازنه قدرت در جنوب لبنان است.

حملات به النبطیه، کفررمان و مناطق اطراف علی‌الطاهر نشان می‌دهد که این رژیم قصد ندارد به خطوط پیشین بازگردد.

حتی اگر ادعای تل‌آویو درباره اهمیت نظامی برخی مواضع را بپذیریم، یک سؤال اساسی باقی می‌ماند. چرا پاسخ به تهدید ادعایی، بمباران ساختمان‌های مسکونی، خودروهای غیرنظامی، مراکز درمانی و نیروهای امدادی است؟

تخریب بیمارستان صلاح غندور در النبطیه الفوقا، در حالی که این مرکز از پیش متوقف شده بود، نمونه روشنی از این رویکرد است. رژیم صهیونیستی نه فقط با مقاومت، بلکه با محیط اجتماعی و زیرساخت‌های حیاتی جنوب لبنان درگیر شده است.

در چنین شرایطی، سکوت یا اکتفا به محکومیت‌های کلی، پاسخ متناسب با سطح تجاوزگری رژیم صهیونیستی نیست. ایران باید موضعی روشن، صریح و بازدارنده در قبال تجاوزات جدید اتخاذ کند و نشان دهد که ادامه اشغال و حمله به لبنان بدون هزینه نخواهد بود.

اگر تل‌آویو احساس کند می‌تواند همچنان مناطق بیشتری از لبنان را هدف قرار دهد، غیرنظامیان را قربانی کند و همزمان زیرساخت‌های مقاومت را منهدم سازد، طبیعی است که دامنه این تجاوز گسترش پیدا کند. مسئله امروز فقط کفررمان یا النبطیه نیست؛ مسئله، تلاش برای تحمیل یک نظم امنیتی جدید در جنوب لبنان است.

ایران به‌عنوان یکی از ارکان مهم جبهه مقاومت، نمی‌تواند نسبت به چنین روندی صرفاً ناظر باشد. رژیم صهیونیستی باید بفهمد که مجوز اشغال و جنایت بی‌هزینه نیست و هر قدم تجاوزکارانه، می‌تواند معادله‌ای متفاوت را پیش روی این رژیم قرار دهد.

در همین ارتباط الجزیره خبر داده است که ایران به آمریکا هشدار داده که اگر علی الطاهر تصرف شود و رژیم تسلط خود را بخواهد ادامه دهد وارد عمل و درگیری خواهد شد.

علی‌الطاهر جنگی بر سر آینده لبنان و موازنه قدرت در منطقه است. جنگی که اگر امروز مهار نشود، فردا دامنه آن بسیار فراتر از مرزهای لبنان خواهد رفت.