نویسنده: محسن پوردادفر
ونزوئلا پس از ربایش نیکلاس مادورو، نهتنها روی آرامش ندیده، بلکه نشانههای بحران اقتصادی و اجتماعی در این کشور بار دیگر سر باز کرده است. بحرانی که اینبار در خاموشیهای گسترده و اعتراضات خیابانی خود را نشان میدهد. همزمان، گزارشها از درآمد میلیارددلاری آمریکا از فروش نفت ونزوئلا حکایت دارد. تصویری که این پرسش را پیش میکشد که اگر هدف واشنگتن نجات مردم ونزوئلا بود، چرا سهم مردم از این نجات خاموشی و سهم آمریکا از آن، میلیاردها دلار نفت است؟
ماجرای ونزوئلا را باید فراتر از یک تغییر سیاسی دید. سوم ژانویه ۲۰۲۶، نیروهای آمریکایی با حمله به ونزوئلا، نیکلاس مادورو، رئیسجمهور این کشور را ربوده و از صحنه سیاسی کاراکاس کنار زدند. اقدامی که عملاً حاکمیت ملی ونزوئلا را هدف قرار داد و زمینه را برای استقرار ساختار سیاسی مورد حمایت واشنگتن فراهم کرد.
پس از برکناری مادورو، دلسی رودریگز به عنوان رئیسجمهور موقت و با حمایت دولت ترامپ زمام امور را در دست گرفت. اما ظاهراً نسخه آمریکایی دموکراسی در ونزوئلا یک بند مهم نیز دارد. نفت باید جریان داشته باشد، حتی اگر برق خانههای مردم قطع شود!
گزارشهای منتشرشده از سوی فایننشال تایمز نشان میدهد قطعی برق در ونزوئلا بار دیگر به بحرانی جدی تبدیل شده است. ونزوئلاییها در ایالتهای مختلف به خیابان آمدهاند و نسبت به خاموشیهای مداوم و رو به وخامت اعتراض کردهاند. دامنه اعتراضات حتی به بخشهایی از کاراکاس نیز رسیده؛ شهری که از سال ۲۰۱۹ تا حد زیادی از قطعیهای برق در امان بود.
معترضان خشم خود را متوجه دولت موقت دلسی رودریگز کردهاند. دولتی که موجودیت و استمرار آن با حمایت واشنگتن گره خورده است. به بیان سادهتر، مردم ونزوئلا در حال پرداخت هزینه تغییر حکومتی هستند که آمریکا مدعی بود قرار است زندگی آنها را بهتر کند.
اما در سوی دیگر این معادله، وضعیت کاملاً متفاوت است. گزارش اویلپرایس حاکی از آن است که از زمان در اختیار گرفتن داراییهای نفتی ونزوئلا توسط آمریکا، بیش از ۱۳ میلیارد دلار درآمد از فروش نفت این کشور ایجاد شده است. یعنی در همان زمانی که برق خانههای مردم ونزوئلا خاموش میشود، درآمد نفتی این کشور در مسیری قرار گرفته که واشنگتن بر آن نظارت و مدیریت دارد.
این همان نقطهای است که نقاب بشردوستی کنار میرود. اگر آمریکا برای رفاه مردم ونزوئلا وارد عمل شده بود، طبیعی بود نخستین نشانه آن بهبود زندگی مردم، ثبات زیرساختها و کاهش مشکلات معیشتی باشد، نه اینکه نفت ونزوئلا میلیاردها دلار درآمد ایجاد کند و در مقابل، پایتخت این کشور پس از هفت سال دوباره با خاموشی روبهرو شود.