سالها پیش به خاطر اتفاقات سال ۸۸ ما هنرمندان از تلویزیون فاصله گرفتیم اما الان که میبینم قهرکردن راه درستی نبود و آسیب بزرگی زد.بهخاطر همین کار، در خانهها شبکههایی مثل بیبیسی و منوتو روشن شد و بچههای ۱۷-۱۸ سالۀ الان پای این شبکهها بزرگ شدند و جعل بزرگ تاریخی که در ۱۵-۱۶ سال اخیر شکل گرفته را باور کردند و بلای فعلی سرمان آمد.
تلویزیون ظرفیت ملی است و باید تحمل کند و ظرفیتش را در اختیار هنرمندان بگذارد برای اینکه قصههای ما را دیگران برایمان تعریف نکنند. حالا همین کار را با جشنوارۀ فجر و سینمای ایران میکنند تا مرجعیت سینما و جشنواره را بگیرند. رفقای هنرمندم باید درک کنند که این کار خیلی ترسناک است.
این رعبی که در دل هنرمندان انداختند ۱۰ سال دیگر نتیجهاش مشخص میشود و میبینیم نسل جدیدی شکل گرفته که جای دیگری تربیت شده است.