تحلیلگران بانکهای آیانجی بانک، گلدمن ساکس و بارکلیز میگویند: جهش اخیر در بازدهیهای بلندمدت اوراق قرضه، حتی در صورت پایان جنگ ایران و کاهش قیمت نفت، بهطور کامل بازگشت نخواهد کرد. این مسئله ریسک ماندگاری هزینههای استقراض در سقفهای چندساله را افزایش داده و فشار بر اقتصادهای جهانی را حفظ میکند.
به گزارش گروه اقتصادی روزنامه نوبنیاد؛ بلومبرگ در گزارش نوشت: با وجود نگرانیهای گسترده از تورم ناشی از جنگ آمریکا و رژیم اسرائیل علیه ایران، شواهد نشان میدهد که محرکهای دیگری نیز به همان اندازه بر هزینههای استقراض تأثیرگذارند. در آمریکا، نرخهای بازدهی (سود) واقعی که با حذف اثر تورم محاسبه میشوند، تأثیر عمیقتری بر بازار داشتهاند. این امر نشان میدهد که سرمایهگذاران اوراق قرضه تنها نگران فشارهای قیمتی ناشی از جنگ ایران نیستند. کارشناسان معتقدند عوامل دیگری نیز در این وضعیت دخیل هستند؛ از جمله نشانههایی مبنی بر سنگینتر شدن بار بدهیهای عمومی، پیامدهای رونق سرمایهگذاری در حوزه هوش مصنوعی و احتمال فزایندهای که بانکهای مرکزی، بهویژه فدرال رزرو، بهجای کاهش، به سمت افزایش نرخ بهره حرکت کنند.
تحلیلهای استراتژیستهای بانکهای تراز اولی نظیر آیانجی بانک، گلدمن ساکس و بارکلیز حاکی از آن است که جهش اخیر در بازدهیهای بلندمدت، حتی در صورت پایان جنگ ایران و کاهش قیمت نفت، بهطور کامل بازگشت نخواهد کرد. این مسئله ریسک ماندگاری هزینههای استقراض در سقفهای چندساله را افزایش داده و فشار بر اقتصادهای جهانی را حفظ میکند.
در همین حال، بازار اوراق قرضه در وضعیت بیقراری به سر میبرد. نرخ سود اوراق خزانه ۳۰ ساله آمریکا که شریان اصلی استقراض بلندمدت دولت است، اخیراً به ۵.۱ درصد رسیده است. پیش از این نیز نرخ مذکور به ۵.۲ درصد جهش کرده بود که بالاترین سطح از زمان آغاز بحران مالی در سال ۲۰۰۷ محسوب میشود. اوراق ۱۰ ساله نیز که مستقیماً بر نرخ بدهی کارتهای اعتباری، وامهای مسکن و خودرو تأثیر میگذارند، به نرخ سود ۴.۶ درصدی رسیدهاند. این نوسانات صرفاً اعدادی بر روی نمودار نیستند؛ حتی این افزایشهای اندک میتواند در یک بازه ۱۰ ساله، ۲ تریلیون دلار به بدهی بانک مرکزی آمریکا اضافه میکند. با سقوط اعتماد مصرفکننده به دلیل هزینههای بالای سوخت و خواربار، هرگونه ماندگاری این نرخها در سطوح بالا، فشار مالی بر خانوارها را تشدید خواهد کرد.
جیمی دایمن، مدیرعامل جیپیمورگان اعلام کرد که نرخ بهره در آمریکا ممکن است به دلیل استقراض دولتی و تقاضا برای بدهی، بسیار فراتر برود. رابین بروکس، اقتصاددان مؤسسه بروکینگز، انسداد طولانیمدت تنگه هرمز را محرک اصلی جهش اخیر بازدهیها میداند. جنگ با ایران عملاً ترافیک تجاری و نفتی را در این آبراه راهبردی برای نزدیک به سه ماه متوقف کرده و شوک عرضهای را به بازار انرژی تحمیل کرده است. اگر معجزهای در قالب توافق صلح رخ دهد و ترافیک تانکرها عادی شود، بازدهیها بهسرعت کاهش مییابند. اما تداوم وضعیت فعلی به معنای تداوم فشار بر نرخهای بلندمدت است.