
به نقل از آسوشیتدپرس، دولت دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، گامی گسترده برای بازسازی نمایندگی دیپلماتیک ایالات متحده در خارج از کشور برداشته و تصمیم گرفته است وظایف نزدیک به 30 دیپلمات را که در تعدادی از سفارتخانههای آمریکا در سراسر جهان سمتهای سفیر و مقامات ارشد را بر عهده داشتند، خاتمه دهد.
این اقدام به عنوان بخشی از تلاشهای دولت برای تقویت رویکرد «اول آمریکا» و اطمینان از همسویی کامل نمایندگان دیپلماتیک آن با سیاست خارجی ترامپ صورت میگیرد.
به گفته دو مقام وزارت امور خارجه ایالات متحده، هفته گذشته به روسای هیئتهای دیپلماتیک در حداقل ۲۹ کشور اطلاع داده شد که ماموریت آنها رسماً در ژانویه به پایان میرسد.
این منبع توضیح داد که تمام دیپلماتهایی که شامل این تصمیم شدهاند، در دوران ریاست جمهوری جو بایدن، رئیس جمهور سابق، سمتهای خود را بر عهده داشتند، اما پس از آغاز دوره دوم ریاست جمهوری ترامپ، پس از آنکه از موج اول محرومیتها که عمدتاً منصوبان سیاسی را هدف قرار میداد، جان سالم به در بردند، به سمتهای خود ادامه دادند.
اما اوضاع اخیراً تغییر کرده است، زیرا دیپلماتهای مربوطه شروع به دریافت اطلاعیههای رسمی از واشنگتن کردهاند که حاکی از پایان ماموریت آنها است.
با وجود پایان یافتن وظایف آنها به عنوان سفیر، منابع تأیید کردند که این دیپلماتها از وزارت امور خارجه یا هیئت دیپلماتیک اخراج نخواهند شد، بلکه در صورت تمایل به ادامه کار، میتوانند برای تصدی سمتها یا وظایف دیگر به واشنگتن دی سی بازگردند.
وزارت امور خارجه ایالات متحده از اظهار نظر در مورد تعداد سفرای تحت تأثیر یا افشای نام آنها خودداری کرد، اما از این اقدامات دفاع کرد و آنها را بخشی از «رویه عادی برای هر دولت جدیدی» توصیف کرد.
این وزارتخانه همچنین تأکید کرد که سفیر نماینده شخصی رئیس جمهور است و بنابراین او حق دارد هر کسی را که برای نمایندگی ایالات متحده در خارج از کشور مناسب میداند، به نحوی که در راستای دستور کار سیاسی او باشد، انتخاب کند.
داده ها نشان می دهد که قاره آفریقا بیشترین تأثیر را از این تغییرات داشته است، زیرا شامل پایان دادن به وظایف سفیر در 13 کشور از جمله بوروندی، کامرون، کیپ ورد، گابن، ساحل عاج، ماداگاسکار، موریس، نیجر، نیجریه، رواندا، سنگال، سومالی و اوگاندا می شود.
در مورد آسیا، از نظر تعداد کشورهای تحت تأثیر، در رتبه دوم قرار گرفت، زیرا این تصمیمات شامل سفرای 6 کشور فیجی، لائوس، جزایر مارشال، پاپوآ گینه نو، فیلیپین و ویتنام میشد.
در اروپا، این تغییرات سفرای چهار کشور را تحت تأثیر قرار داد: ارمنستان، مقدونیه شمالی، مونتهنگرو و اسلواکی. همچنین شامل دو کشور خاورمیانه، الجزایر و مصر؛ دو کشور آسیای جنوبی و مرکزی، نپال و سریلانکا؛ و دو کشور نیمکره غربی، گواتمالا و سورینام نیز میشد.