تازهترین گزارش مرکز آمار از تورم تولیدکننده بخش کشاورزی، تصویری نگرانکننده از هزینه تولید در یکی از حیاتیترین بخشهای اقتصاد، یعنی بخش تولید غذا، ارائه میدهد؛ جایی که تورم نقطهبهنقطه در مرغداریهای صنعتی از ۲۰۰ درصد عبور کرده و در گاوداریهای صنعتی و بخش زراعت، باغداری و دامداری سنتی نیز به بیش از ۱۰۰ درصد رسیده است.
به گزارش گروه اقتصادی روزنامه نوبنیاد؛ به بیان ساده، هزینه تولید بسیاری از محصولات کشاورزی در فاصله یک سال بیش از دو برابر شده است. نکته قابل تأملتر، اما مقایسه این ارقام با دو سال قبل است؛ زمانی که همین شاخصها بسیار پایینتر بودند. دو سال پیش، در چنین روزهایی که تورم بخش کشاورزی در کانال ۲۰ درصد بود، افرادی در قامت منتقد و دلسوزان معیشت مردم، دولت شهید رئیسی را به ناکارآمدی متهم میکردند؛ اکنون در جایگاه مسئولان دولت، در حال ثبت رکوردهای بیسابقه تورم در کارنامه خود هستند؛ با این تفاوت که دیگر نگران وضع تولید و معیشت مردم نیستند، حتی با وجود چند برابر شدن تورم.
مرکز آمار روز گذشته جزئیات تورم تولیدکننده بخش کشاورزی در بهار امسال را منتشر کرد. کلیت ارقام مطابق انتظار بود؛ جهش اکثر شاخصهای تورم، سهرقمی شدن برخی شاخصهای تورم و ثبت رکوردهای جدید، مواردی بود که پیش از انتشار این گزارشها نیز قابل انتظار بود. با این حال، برخی از ارقام تورم در گزارش جدید مرکز آمار به حدی بالا بود که بسیاری را غافلگیر کرد.
بدترین وضعیت تورمی در فصل نخست امسال در زیربخشهای کشاورزی، مربوط به بخش مرغداریهای صنعتی بود. این بخش در سهماهه نخست سال جاری، تورم فصلی ۶۲.۹ درصدی را تجربه کرد که بالاترین تورم فصلی این بخش در تمام ادوار محسوب میشود و نسبت به فصل قبل، یعنی ۴۱.۶ درصد، ۲۱.۳ واحد درصد بیشتر شد. همچنین تورم نقطهبهنقطه این بخش در بهار امسال ۲۱۱.۲ درصد بود که در مقایسه با فصل قبل، یعنی ۱۰۸.۴ درصد، ۱۰۲.۸ واحد درصد افزایش داشته است. تورم سالانه این بخش هم در بهار امسال از مرز ۱۰۰ درصد عبور کرد و سهرقمی شد و با ثبت رکورد ۱۰۲ درصدی، نسبت به فصل قبل، یعنی ۵۳.۹ درصد، رشد ۴۸.۱ واحد درصدی را تجربه کرد.
تورم سهرقمی برای تولید گوشت قرمز
گاوداریهای صنعتی هم در بهار امسال رکورد جدید تورم نقطهبهنقطه خود را ثبت کردند. این بخش در بهار امسال تورم نقطهبهنقطه ۱۴۵.۳ درصدی را تجربه کرد که نسبت به فصل قبل، یعنی ۱۳۰.۸ درصد، ۱۴.۵ واحد درصد افزایش داشته است. تورم سالانه این بخش هم در بهار امسال به آستانه سهرقمی شدن رسیده و رکورد ۹۷.۷ درصدی را ثبت کرده است که نسبت به فصل قبل، یعنی ۶۵.۲ درصد، ۳۲.۵ واحد درصد افزایش داشته است. بخش گاوداریهای صنعتی در بهار امسال تنها در شاخص تورم فصلی، نسبت به زمستان سال گذشته، وضعیت بهتری داشته است. این بخش در بهار امسال تورم فصلی ۲۱.۸ درصدی داشته که نسبت به رقم ۴۳ درصدی زمستان سال گذشته، ۲۱.۲ واحد درصد کاهش داشته است.
تورم ۱۲۶ درصدی بخش سنتی کشاورزی
بخش زراعت، باغداری و دامداری سنتی هم در بهار امسال، با ثبت تورم نقطهبهنقطه ۱۲۶.۱ درصدی، برای اولین بار به محدوده سهرقمی رسید. این شاخص در زمستان سال گذشته ۷۴.۱ درصد بوده است. مقایسه این دو رقم نشان میدهد تورم نقطهبهنقطه این بخش تنها در طول یک فصل، ۵۲ واحد درصد افزایش داشته است. تورم سالانه این بخش هم در بهار امسال ۸۳.۴ درصد بود که نسبت به فصل قبل، یعنی ۶۳.۷ درصد، رشد ۱۹.۷ واحد درصدی را نشان میدهد.
منتقدان دیروز دولت سیزدهم؛ رکوردداران امروز تورم
مقامات دولت چهاردهم اکنون در حالی شاهد ثبت رکوردهای بیسابقه تورم در بخش تولید و خصوصاً تولید غذا هستند که دو سال پیش در همین ایام، دولت سیزدهم را بابت تورمهای بهمراتب پایینتر از این، به باد انتقاد گرفته بودند. بررسی پیشینه تورم بخش کشاورزی نشان میدهد تورم نقطهبهنقطه در هر سه زیربخش کشاورزی در بهار امسال، نسبت به تابستان ۱۴۰۳، بین ۵ تا ۱۵ برابر شده است. تورم نقطهبهنقطه مرغداری صنعتی که در تابستان ۱۴۰۳ معادل ۲۰ درصد بود، در بهار امسال به ۲۱۱.۲ درصد رسید که جهش بیش از ۱۰ برابری را نشان میدهد. بخش گاوداری صنعتی هم از تورم نقطهبهنقطه ۹.۸ درصدی به رکورد ۱۴۵.۳ درصدی رسید که جهش ۱۵ برابری را نشان میدهد. بخش زراعت، باغداری و دامداری سنتی هم از تورم ۲۶ درصدی به تورم ۱۲۶.۱ درصدی رسید که جهش ۵ برابری داشته است.
منشأ تورم، سیاستگذار است نه تحریم
مهدی طغیانی، نایبرئیس کمیسیون اقتصادی مجلس، میگوید: برای ایجاد ثبات اقتصادی باید در سیاستگذاریها ثبات داشته باشیم؛ یعنی سیاستگذاریهایمان نوسانی نباشد. اخیراً تحقیقات بینالمللی در خصوص تورم انجام شده و نتیجه آن این بوده است که عمده کشورهایی که میخواهند با سیاستگذاری، کارهای بزرگ انجام دهند، بدون اینکه ظرفیتهای لازم خود را فعال کنند و منابعی را پیشبینی کرده باشند، دچار تورمهای بزرگ میشوند؛ یعنی تورمهای بزرگ ناشی از بحران، تحریم، فشارهای اقتصادی و… نیست، بلکه ناشی از این است که سیاستگذار میخواهد اتفاقات بزرگی را رقم بزند، اما منابع آن را در اختیار ندارد.