نویسنده: محسن پوردادفر
نشست اضطراری ائتلاف مکه در ریاض برگزار شد. نشستی که در بیانیه رسمی سه کشور، یعنی عربستان، پاکستان و ترکیه، از آن به‌عنوان گامی فوری برای اجرای تعهدات دفاع جمعی یاد شده است.
بیانیه صراحتاً از تأمین نیرو و توانمندی‌های نظامی و استقرار سریع آنها در عربستان سخن می‌گوید و حتی برای این ائتلاف دبیرکل تعیین می‌شود. واقعیت این است که پیمان مکه در شرایطی اجرا شده که سه کشور ترکیه، پاکستان و عربستان سال‌ها در برابر جنایت علیه مردم مسلمان منطقه به خصوص مردم مظلوم غزه سکوت کرده اند و جز بیانیه‌های تشریفاتی کاری از پیش نبرده‌اند.
کشورهایی که در روزهای سخت غزه، زمانی که زنان و کودکان فلسطینی زیر بمباران رژیم صهیونیستی قرار داشتند، یا سکوت کردند یا نهایتاً به صدور چند جمله دیپلماتیک بسنده کردند، حالا ناگهان از دفاع جمعی و آمادگی نظامی سخن می‌گویند. آن هم در مقابل یمنی که برخلاف ترکیه و به جای مراودات اقتصادی با رژیم صهیونیستی و جلوه‌گری در لباس اسلام، مستقیما خاک رژیم صهیونیستی را هدف قرار داد و از هیچ کمکی به مردم مظلوم غزه دریغ نکرد.
در این میان، برخی برداشت‌های داخلی همچون پزشکیان نیز عجیب و نگران کننده است. وی نهم شهریور ماه در دیدار شهباز شریف، توافق مکه را گامی در مسیر تقویت وحدت جهان اسلام دانست و از آن استقبال کرد و گفت: امیدواریم سایر کشورهای منطقه و کشورهای اسلامی نیز به این روند بپیوندند! این روزها سیاست خارجی گویا به سمت طنز سیاسی حرکت کرده است. با پاکستانی که در مسائل امنیتی و حتی حمایت زبانی از ایران کاری نکرده است در جایگاه میانجی تعامل می‌کنیم.
با ترکیه‌ای که بر اساس منافعش روابط را با ما کم و زیاد میکند رایزنی و دیدارهای دوستانه می‌کنیم، برای عربستان هم در سطح معاون رئیس جمهور جهت تبریک گویی روز ملی حضور پیدا می‌کنیم! اما همین سه کشور حالا در قالب ائتلاف مکه از استقرار نیرو و تجاوز به یمن خبر می‌دهند. ملت‌های مسلمان منطقه فراموش نکرده‌اند چه کسانی در سال‌های گذشته در برابر جنایت‌های رژیم صهیونیستی سکوت کردند و چه کسانی در برابر مقاومت یمن ایستادند.
برای ترکیه و پاکستان عاقلانه‌تر آن است که خود را در باتلاق درگیری‌های خاورمیانه گرفتار نکنند. اگر نسخه امنیتی و مسیر مورد حمایت آمریکا قرار بود مسئله منطقه را حل کند، پیش‌تر در عراق و افغانستان نتیجه داده بود و حتی هشت سال جنگ عربستان علیه یمن می‌توانست به نتیجه‌ای برسد. امروز نیز تکرار همان مسیر، در شرایطی که یمن عملاً راهبرد محاصره در برابر محاصره و پایتخت در برابر پایتخت را پیش گرفته، نه‌تنها تضمینی برای امنیت نمی‌آورد، بلکه می‌تواند دامنه درگیری را به بازیگران بیشتری بکشاند.
