شرکت ملی پالایشوپخش فرآوردههای نفتی ایران توضیحاتی را بهمنظور تنویر افکار عمومی درباره استفاده از متانول در بنزین و ادعای احتمال آسیبرسانی آن به خودروها ارائه کرد.
به گزارش شانا، در پی انتشار مطالبی در برخی رسانهها و شبکههای اجتماعی درباره استفاده از متانول در بنزین و ادعای احتمال آسیبرسانی آن به خودروها، شرکت ملی پالایش و پخش فرآوردههای نفتی ایران ضمن احترام به دغدغه مردم عزیز و تأکید بر ضرورت اطلاعرسانی شفاف، توضیحاتی را به منظور تنویر افکار عمومی ارائه کرد.
توضیحات شرکت ملی پالایش و پخش فرآوردههای نفتی ایران به شرح زیر است:
۱. استفاده از متانول بهعنوان ترکیب اکسیژنه در سوخت با اهدافی ازجمله بهبود فرایند احتراق، افزایش عدد اکتان و مدیریت ترکیب سوخت، موضوعی شناختهشده در سطح جهان است و در برخی کشورها برای استفاده از آن در ترکیب سوخت، استانداردها و الزامهای فنی مشخص تدوین شده است.
۲. در استاندارد ملی ایران به شماره ۲۲۹۲۰ که با حضور تمامی ذینفعان ازجمله شرکتهای خودروساز و سازمان حفاظت محیط زیست تدوین شده، استفاده از ترکیبات اکسیژنه ازجمله متانول مجاز شمرده شده و براساس الزامهای این استاندارد، حداکثر میزان مجاز متانول ۳ درصد حجم تعیینشده است. بنابراین، استفاده از متانول در حدود مقرر، موضوعی خارج از چهارچوب استانداردهای ملی کشور نیست و قضاوت درباره کیفیت بنزین باید براساس مجموع مشخصات فرآورده نهایی و انطباق آن با الزامهای استاندارد صورت گیرد.
۳. درخصوص افزودن متانول به سوخت در چهارچوب استاندارد ملی ایران، مطالعات گسترده آزمایشگاهی و میدانی طی سالیان گذشته توسط مراجع معتبر علمی ازجمله پژوهشگاه صنعت نفت و شرکت پژوهش و فناوری پتروشیمی انجام شده است. شرکت نفت ستاره خلیجفارس نیز بهمنظور ارزیابی مقدماتی و نه بهصورت مستمر، استفاده از نیمدرصد حجمی متانول (حدود یکششم سقف ۳ درصدی تعیینشده در استاندارد ملی ایران شماره ۲۲۹۲۰) را مورد آزمایش قرار داده است. این درصد حجمی در انطباق کامل با الزامهای کیفی مصوب و قوانین مربوطه است.
۴. کیفیت یک فرآورده هیدروکربنی بهویژه بنزین موتور را نمیتوان صرفاً براساس وجود یا عدم وجود یک ترکیب خاص ارزیابی کرد و ملاک، انطباق مشخصات محصول نهایی با مجموعه الزامهای کیفی و استانداردی است. به عبارت روشنتر، وجود نیمدرصد متانول بهتنهایی نهتنها مؤید هرگونه آسیب به خودرو نیست، بلکه بهتنهایی دلیلی برای تأیید کیفیت بنزین نیست. از این منظر، مشخصاتی ازجمله عدد اکتان، فشار بخار، محدوده تقطیر، میزان آب، پایداری اکسیداسیونی، خورندگی، ترکیبات اکسیژنه و سایر ویژگیهای فیزیکی و شیمیایی محصول نهایی باید مورد بررسی و کنترل قرار گیرد که در این فرایند در انطباق کامل با استاندارد و قوانین موضوعه بوده است.
در پایان تأکید میشود برای اظهارنظر دقیق درباره آثار سوخت بر خودرو، باید مجموعه آزمونهای مرتبط با کیفیت سوخت، عملکرد موتور و سازگاری اجزای سیستم سوخترسانی در یک دوره زمانی معتبر مورد بررسی قرار گیرد. بر این اساس، باید استانداردهای ملی و بینالمللی، مشخصات فنی فرآورده و نتایج آزمونهای معتبر آزمایشگاهی و فنی ملاک قضاوت قرار گیرد و شایعات و مطالب غیرمستند منتشرشده در برخی صفحات فضای مجازی ملاک نیست.