مرکز مطالعات الجزیره ضمن اشاره به درگیری ایران و اسرائیل در ژوئن ۲۰۲۵ مینویسد:«دفاع موشکی اسرائیل موفق بود اما هزینههای سنگینی برای آمریکا بر جای گذاشت، تا جایی که بازسازی ذخایر رهگیرهای تاد تا سال ۲۰۲۷ طول خواهد کشید.»
به گزارش نوبنیاد، مرکز مطالعات الجزیره که بازوی پژوهشی شبکه الجزیره به شمار میرود، به بررسی دلایل خودداری ایالات متحده از اقدام نظامی مستقیم علیه جمهوری اسلامی ایران پرداخته است. این مرکز تأکید میکند که تردید واشینگتن ارتباطی با ضعف نیروهای نظامی ندارد، بلکه ناشی از ماهیت پیچیده و پرهزینه هرگونه درگیری با ایران است.
بر اساس این گزارش، پس از تشدید تنشها در خاورمیانه و ماجرای ربوده شدن «نیکلاس مادورو» رئیسجمهور ونزوئلا، گمانهزنیها درباره احتمال رویارویی نظامی میان تهران و واشینگتن افزایش یافته است؛ با این حال دولت آمریکا همچنان جانب احتیاط را حفظ کرده است.
الجزیره مینویسد که «برداشت غرب از ایران به عنوان کشوری ناتوان و منزوی» نادرست است و چنین دیدگاهی بر فرضیات سادهانگارانهای بنا شده که تصور میکند جنگ با ایران کوتاه و قابلمدیریت خواهد بود. در مقابل، راهبرد تهران مبتنی بر تحمیل هزینه و فرسایش توان دشمن است، نه دستیابی فوری به پیروزی تاکتیکی.
در ادامه گزارش تأکید میشود که جنگهای مدرن دیگر صرفاً به کیفیت تسلیحات وابسته نیستند، بلکه به نسبت میان مهمات تهاجمی و رهگیرهای دفاعی بستگی دارند. رهگیرهای دفاعی آمریکا و اسرائیل بسیار گرانقیمت و تولیدشان زمانبر است، در حالیکه ایران با موشکها و پهپادهای ارزانتر قادر است سامانههای دفاعی را به مرور زمان فرسوده کند.
مرکز مطالعات الجزیره ضمن اشاره به درگیری ایران و اسرائیل در ژوئن ۲۰۲۵ مینویسد:
«دفاع موشکی اسرائیل موفق بود اما هزینههای سنگینی برای آمریکا بر جای گذاشت، تا جایی که بازسازی ذخایر رهگیرهای تاد تا سال ۲۰۲۷ طول خواهد کشید.»
به گفته الجزیره، ایران سامانههای موشکی، پهپادی و کروز خود را همچون یک اکوسیستم هماهنگ طراحی کرده است تا از طریق فشار تدریجی، دفاع دشمن را فرسوده کند. همچنین نقش نیروهای انصارالله یمن در این راهبرد فراتر از حملات مستقیم است و هدف اصلی ایجاد فشار دریایی و اقتصادی از طریق تنگه بابالمندب عنوان شده است.
این گزارش در پایان نتیجه میگیرد که هرگونه جنگ فراگیر میان آمریکا و ایران، «برنده روشن» ندارد و در صورت وقوع، به درگیریای طولانی و فرسایشی بدل خواهد شد. از همین رو، ترامپ ترجیح میدهد به نمایش قدرت و اقدامات محدود و نمادین بسنده کند تا وارد جنگی نشود که پایان آن نامعلوم است.