ایران برای رساندن نفت خود به بازارهای آسیایی از روشهای متنوعی استفاده میکند که شامل تغییر مسیرهای حمل، استفاده از اسناد تجاری انعطافپذیر و همکاری با شبکهای از واسطههاست.
به گزارش گروه اقتصادی روزنامه نوبنیاد؛ الجزیره در گزارشی نوشت: ایران در سالهای اخیر تلاش کرده است با بهرهگیری از مسیرهای جایگزین، اثر تحریمهای آمریکا بر صادرات نفت خود را کاهش دهد. در این میان، چین بهعنوان یکی از مهمترین شرکای تجاری، نقشی کلیدی در حفظ جریان فروش نفت ایران ایفا کرده است؛ هرچند این مسیر با پیچیدگیها و چالشهای خاص خود همراه است. ایران برای رساندن نفت خود به بازارهای آسیایی از روشهای متنوعی استفاده میکند که شامل تغییر مسیرهای حمل، استفاده از اسناد تجاری انعطافپذیر و همکاری با شبکهای از واسطههاست. این اقدامات، به گفته ناظران، نشاندهنده تلاش تهران برای حفظ سهم خود در بازار جهانی انرژی در شرایط محدودیتهای شدید است.
گزارش الجزیره با اشاره به استان شاندونگ چین، به نقش پالایشگاههای کوچک و نیمهمستقل موسوم به «قوریهای چای» میپردازد. این پالایشگاهها که خارج از ساختار شرکتهای بزرگ دولتی فعالیت میکنند، بهدلیل انعطافپذیری بالا توانستهاند بخشی از نفت ایران را جذب کنند.
به گفته وزارت خزانهداری آمریکا که الجزیره به آن استناد میکند، چین حدود ۹۰ درصد صادرات نفت ایران را خریداری میکند و سهم قابلتوجهی از این میزان به همین پالایشگاهها اختصاص دارد. الجزیره با استناد به گزارش والاستریت ژورنال تأکید کرد که این پالایشگاهها نهتنها در برابر فشار تحریمها دوام آوردهاند، بلکه حتی تلاشهای دولت چین برای محدودسازی آنها نیز در نهایت کاهش یافته است. بهنظر میرسد پکن با در نظر گرفتن مزایای اقتصادی این شبکهها، رویکردی عملگرایانهتر در پیش گرفته است.
الجزیره به سازوکارهای لجستیکی این تجارت اشاره میکند؛ از جمله انتقال محمولهها در دریا، استفاده از شرکتهای واسطه در مناطق مختلف و بهرهگیری از ناوگانی که با روشهای مختلف هویت خود را مدیریت میکند. این فرآیندها باعث میشود نفت ایران پس از رسیدن به مقصد وارد چرخه پالایش شده و به فرآوردههایی مانند بنزین و محصولات پتروشیمی تبدیل شود؛ محصولاتی که دیگر منشأ اولیه آنها کمتر مورد توجه قرار میگیرد. در عین حال، این روند با واکنش آمریکا نیز مواجه شده و تحریمهایی علیه برخی شرکتهای چینی اعمال شده است. در مقابل، دولت چین نیز با تأکید بر استقلال تجاری خود، برخی اقدامات متقابل را در دستور کار قرار داده است. اگرچه مسیر فروش نفت ایران به چین با چالشهایی همراه است، اما این همکاری بهعنوان یک راهکار عملی، به ایران امکان داده است تا بخشی از ظرفیت صادراتی خود را حفظ کرده و در بازار انرژی همچنان حضور داشته باشد.