اشتباه یعنی آنکه با این استدلال که در محاصره کالای اساسی هستیم و داروی ما در حال اتمام است، پس فعلا بیاییم یک تنفسی بکشیم، مقداری ارز از محل پول های بلوکه شده بگیریم (اگر چنین ارزی داد) و برای ماه بعدی آماده بشویم. پاسخ این است که اگر دشمن طعم شیرین موفقیت محاصره را چشید و تو را وادار به عقبنشینی کرد، دوباره هم این اقدام را پس از یک انتخابات موفق، تکرار خواهد کرد.
اشتباه یعنی اینکه استدلال کنی که توان نظامی ما آسیب خورده است و از فرصت تنفس برای تقویت آن استفاده کنیم. پاسخ این است که دشمن که محدودیت مالی در عرصه نظامی ندارد و صرفا زمان بیشتر برای تولید بیشتر ادوات نظامی نیاز دارد و این فرصت کمک بیشتری برای او نسبت به ماست.
اشتباه یعنی اینکه استدلال کنی چون کالای اساسی و واردات به مشکل خورده مردم دست به اعتراض خواهند زد و دشمن جری خواهد شد. پاسخ این است که شرایط را برای مردم تبیین کنید که تا پایان شهریور کار برای دشمن از حیث ذخایر سوخت جهانی و انتخابات کنگره در آبان ماه سخت خواهد شد و احتمال شکسته شدن خود به خود محاصره به خاطر نیاز به نفت ایران زیاد خواهد شد. ثانیا به همان دلایلی که تحریمهای ۹۱ مستهلک شد و کشور به راه خود ادامه داد، اگر مسئولان با کارآمدی داشته باشیم این چهار ماه را هم میتوان تحمل کرد با مرزهای زمینی (به خصوص از طریق ریل) و هوایی.
اشتباه یعنی اینکه استدلال کنی که قیمت مرغ و گوشت قرمز و برخی اقلام بالا رفته ولی نبینی که برداشتن ارز ترجیحی تأثیر بسزایی در افزایش قیمت این اقلام داشته است. اشتباه یعنی اینکه استدلال کنی که اگر تنگه را (بدون کسب درآمد از آن) باز کنیم هر لحظه که خواستیم آن را دوباره میبندیم. پاسخ آن است که اگر سخن رسانههای غربی مبنی بر وجود مینهای دریایی در تنگه درست باشد و آنها از این فرصت برای پاکسازی مینها استفاده کنند، آن وقت فرصت بسته شدن تنگه هم از شما گرفته میشود.
