بیش از دو ماه است که خیابانها و میادین پایتخت و شهرهای ایران، شاهد حضور حماسی مردم ایران برای بیعت با حضرت آیتالله سید مجتبی حسینی خامنهای و همچنین حمایت از رزمندگان و نیروهای مسلح کشورمان است. حضوری که وحدتی تاریخی و مثالزدنی را موجب شده و بسیاری از گسلهای اختلافی و تفرقهافکن را پوشش داده است. درباره اهمیت این حضور و همچنین راهکارهای تقویت وحدت مل با دکتر محمدمهدی اسماعیلی، عضو هیات علمی دانشگاه و وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی دولت شهید رئیسی گفتوگو کردهایم. اسماعیلی هماینک مدیرعامل بنیاد بینالمللی شهید رئیسی است.
ازآنجاییکه فتنه جبهه آمریکایی – صهیونیستی با حماسه حضور مردمی و اتحاد ملی در رسیدن به اهداف خود باز ماند؛ به نظر شما مهمترین سناریو های دشمن برای برهمزدن این وحدت چیست؟
دشمن که از ابهت این «بعثت ۹۰ میلیونی» و اراده تاریخی ملت در عبور از «صخرههای بلند ابتلا» به ستوه آمده، سناریوی اصلی خود را بر «تردیدافکنی در مسیر» بنا نهاده است. آنها میکوشند با غبارآلود کردن فضای ذهنها، شکوه این برخاستن تازه را در چشم ملت کوچک کنند. سناریوی دوم، «تقابل روایتها» است؛ یعنی تلاش برای جایگزینی «روایت حرمان و شکست» بهجای «روایت فتح و تمدنسازی»، تا بدینوسیله پیوند میان آحاد ملت و رهبری جوان را که ثمره این بعثت جدید است، سست کنند.
به نظر شما چه اقداماتی میتواند برای تقویت وحدت و خنثیسازی فتنه دشمن صورت بپذیرد؟ چه پیشنهاداتی در این زمینه دارید؟
برای صیانت از این «تولد مدثّری»، باید «جهاد تبیین با ادبیات امید» را سرلوحه قرار داد. مسئولان باید با الهام از سیره «امامِ شهید»، صادقانه در متن جامعه حضور یابند تا فاصله میان «عدد» و «اراده» پر شود. هر اقدام اجرایی که باری از دوش مردم بردارد، در واقع گامی برای تثبیت این بعثت است. باید «روایتهای پایداری» ملت در برابر «قول ثقیل» دشمن، در قالب هنر و رسانه بازتعریف شود تا نسل جوان، خود را جزئی از این اراده تمدنساز بداند.
مهمترین موضوعاتی که از نگاه شما میتواند مخل وحدت باشد کدامند؟
مهمترین عاملی که میتواند این «جوانه بعثت دوم» را تهدید کند، «رخنه مجدد روح سازش و تسلیم» در میان برخی تصمیم گیران و اشتهای سیریناپذیر در تصاحب موقعیتهای جدید و دمیدن در شیپور ناامیدی است.
همچنین، «تنگنظریهای قبیلهای» که منافع خرد گروهی را بر آرمان بزرگ «اخراج آمریکا از منطقه» و «فروپاشی صهیونیسم» مقدم میدارد، زنگ خطری برای بعثت تمدنی ایرانیان است.
بسیاری معتقدند وحدت باید حول اصول شکل بگیرد نه اشخاص. به نظر شما مهمترین اصول برای وحدت کدامند؟
وحدت نه بر مدار اشخاص، بلکه باید بر مدار «میثاقهای الهی و تمدنی» شکل بگیرد. مهمترین این اصول عبارتند از:
– خیمه ولایت: بهعنوان استمرار مسیر انبیا و فصلالخطاب در عبور از بنبستها.
– عزت ملی: ایستادگی بر سر سفره استقلال و باج ندادن بهنظام سلطه.
– عدالت اجتماعی: پیوندزدن دلهای ۹۰ میلیون مؤمن از طریق رفع تبعیض.
– افق مهدوی: نگاه به غایتِ مسیر که همان طلوع خورشید ولایت عظمی (عج) است.
تکرار تعابیر دشمان درباره تندرو یا میانهرو برای اشخاص توسط برخیها در فضای سیاسی داخلی و یا برچسبزنیهای سیاسی، چگونه به وحدت مردم ضربه میزند؟
آسیب برچسبزنیهای سیاسی (تندرو/میانهرو):تکرار ادبیات دشمن و برچسبزنیهایی چون «تندرو» یا «میانهرو»، در واقع تلاش برای «تکهتکه کردن پیکرهی واحد این بعثت» است. وقتی جامعه به دستههای سیاسی تقسیم شود، «اراده واحد تمدنی» جای خود را به اصطکاکهای فرساینده داخلی میدهد. این برچسبها، زهرِ تردید را در کام ملت میریزد و اجازه نمیدهد نخبگانِ دلسوز با تمام توان در مسیر “قم فَأَنْذِرْ” و ” استقم کما امرت” گام بردارند.
چقدر موضوع سکوت مسئولان درباره مذاکرات و تشدید ابهامهای مردم در این باره را برای اتحاد مقدس آسیبزا میدانید؟
در عصری که ما آن را «بعثت ۹۰ میلیونی» مینامیم، مردم نه تماشاچی، بلکه «صاحبان اصلی این اراده تاریخی» هستند. سکوت مسئولان و ایجاد ابهام در مذاکرات، برخلاف روح «آگاهی و بلوغ اجتماعی» این دوران است. ابهام، زمین حاصلخیزی برای بذر ناامیدی است که دشمن در آن میکارد. برای اینکه «پژواک ایمان به فردا» تضعیف نشود، باید مردم را محرم دانست؛ چرا که ملتی که قرار است تمدنساز باشد، باید از جزئیات نبردهای دیپلماتیک خود آگاه باشد تا آگاهانه از دستاوردهای خود دفاع کند.
امید به لبخند دشمن و وعدههای خائنانه آنها دامی است که مردم را برای ادامه راه مردد خواهد ساخت.