قدرتنمایی دو ماهه مردم مبعوثشده ایران در خیابان که نخست با هدف عزاداری برای رهبر شهید انقلاب و سپس برای بیعت با رهبر معظم انقلاب و حمایت از نیروهای مسلح کشورمان صورت گرفت، به مذاق اصلاحطلبان و حامیان دولت خوش نیامده و آنها را عصبانی کرده است. این طیف سیاسی که همواره به آشوبهای خیابانی بهعنوان یکی از ارکان سیاستورزی خود نگریسته و ایدههایی چون فشار از پایین و چانهزنی در بالا را تئوریزه میکرده است، اکنون در برابر خروش امنیتزای ملت ایران در میادین و خیابانها منفعل شده و از این رو هتاکی به مردم را در پیش گرفتهاست.
به گزارش گروه سیاسی نوبنیاد؛ عباس عبدی روزنامهنگار و فعال سیاسی اصلاحطلب که در پی کودتای دیماه 1404 گفته بود دیگر در مطبوعات نخواهد نوشت، روز گذشته در توهینی آشکار به ملت ایران، آنان را اقلیت خواند. او نظام اسلامی را به تبعیض محکوم کرد و مدعی شد: « اكثريت مردم با تصميماتي كه يك اقليت رانتي از كف خيابان تحميل كنند همدلي نخواهند داشت.»
توهین عبدی به مردم ایران و انتساب تعابیر زشت و موهنی چون اقلیت و رانتی به آنان در شرایطی صورت میگیرد که حضور بیش از دو ماهه مردم در میادین، عملا پروژه بارها اعلامشده ترامپ برای احیای آشوبها در کشورمان را به بنبست کشانیده است. آشوبهایی که قرار بود با محوریت تروریستها، حوادث دیماه گذشته را تکرار کنند. ترامپ در هفتههای اخیر بارها و بارها از تسلیح براندازان و تروریستهای ایرانی گفتهبود.
نکته قابل تامل در خصوص توهین عبدی به مردم ایران، انتشار یادداشت او در روزنامه اعتماد وابسته به الیاس حضرتی رئیس شورای اطلاعرسانی دولت چهاردهم است. هرچند البته تکلیف شورای اطلاعرسانی دولت در این دوره به واسطه حضور چهرههای مسئلهداری چون علی احمدنیا و دیگران در آن روشن است اما طرح موضوعات ترامپپسند در روزنامه رئیس شورای اطلاعرسانی دولت زنگ خطر را به صدا در آورده و باید نسبت به آن حساس بود.
مخصوصا آنکه اصلاحات نیوز رسانه وابسته به احمدنیا رئیس امور اطلاعرسانی دولت نیز توهین عبدی به مردم را منتشر و حتی به آن ضریب داد؛ اقدامی که توسط دیگر رسانههای مدعی اصلاحات نیز انجام شده و تئوری پروژه بودن آن را تقویت میکند.
جریان اصلاحات بارها و در مقاطع متعددی ثابت کرده میتواند نقش پادو و پیادهنظام را برای آمریکا و غرب بازی کند. موقعیتی که در مقاطعی چون فتنه سال 88 و زمینهسازی برای اعمال تحریمهای گسترده و یا دوره برجام و … تکرار شد. هجمه علیه خیابان که حین و پس از ایام جنگ رمضان در کنار میدان، دو بال مقاومت تاریخی ایران در مصاف با آمریکا بوده و پروژههای متعدد سازمانهای جاسوسی دشمن برای یه آشوب کشاندن ایران را به شکست کشانده، حاکی از اراده جریان سازش برای نقشآفرینی مجدد در پازل ضدایرانی آمریکا است.
درخواست صادقانه لیلاز: زر نزنید
عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران سازندگی روز گذشته سخنان تندی را خطاب به همفکران سیاسیاش در جبهه اصلاحطلبان بیان کرد.
او ضمن تاکید بر اینکه خود او نیز در صورت وجود کوچکترین راهی برای جلوگیری از درگیری، در صف اول مخالفان جنگ میایستاد، افزود: وقتی این جنگ طبق پیشبینیهای چند سال اخیر گریزناپذیر بوده است، دیگر باید سفت و محکم جلو بیاییم.
لیلاز برای تبیین ضرورت ایستادگی در زمان وقوع نبرد، به رفتار بریتانیا و اتحاد جماهیر شوروی در جنگ جهانی دوم استناد کرد.
او معتقد است این قدرتها تا پیش از وقوع جنگ تمام تلاش خود را برای مهار هیتلر کردند، اما به محض آغاز درگیری، دیگر صف ایستادند و تذبذب، مسمس کردن، غر زدن را کنار گذاشتند.
او این الگوی تاریخی را مصداق بارزِ انسجام ملی در لحظات بحرانی میداند.
این تحلیلگر اقتصادی با صراحتی بیسابقه، از لزوم سکوتِ کسانی که توان همراهی با نظام در شرایط جنگی را ندارند سخن گفت.
وی با بیان اینکه در این جنگ حتماً و صددرصد حق را به جمهوری اسلامی میدهم، تصریح کرد: ما ممکن است به هر دلیلی نخواهیم یا نتوانیم به خوبی از جمهوری اسلامی دفاع کنیم، اما دستکم میتوانیم “زر” نزنیم و با تحلیلهای مأیوسکننده، مانع از مقاومت کشور نشویم.