سومین پیام مکتوب رهبر معظم انقلاب علاوه بر اینکه یک کلاس درس امامشناسی برای درک بهتر ابعاد وجودی و سیره رهبر شهید به قلم ابنالشهید و معتبرترین راوی است، حاوی نکات، ارجاعات و مفصلبندیهای مهمی است که در بندبند آن روح بیانات امام شهیدمان جاری است. همان ارجاعات توحیدی و همان قاطعیت انقلابی.
در کنار روانی، رسایی و فصاحت پیام و آرایههای ادبی و صمیمیت متن که پیام را در عمق وجود مخاطب نافذ میکند، محتوای پیام حاوی قطعاتی است که درپی استوار کردن بنای گام دوم انقلاب اسلامی از همین ابتدا است؛ در تعیین خطوط اصلی و روشن کردن افق آینده. ضمن اینکه باید اذعان کنیم که هر سه پیام رهبر انقلاب در این چله، علاوه بر تبیینکنندگی، نقش تکمیلکنندگی داشته است. هر پیام تکمیل کننده پیام قبلی است.
رهبر معظم انقلاب در پیام اخیر جنگ را اگرچه برههای گذرا میدانند اما تا اینجای کار آنرا تمام شده تلقی نمیکنند و دعوت به تداوم حضور مردم در خیابان را به مثابه یک کنشجمعی معنادار و عاملی برای حفظ آمادگی و غلبه بر دشمن در سایر جبهات تعریف میکنند.
این پیام در امتداد پیام قبل بر ضرورت غرامت جنگ و انتقام از دشمنان صحه میگذارد اما در جنگ متوقف نمیشود و تلاش دارد از جنگ پلهای بسازد برای نشان دادن عظمت ملت ایران به عنوان حماسهآفرینان و قهرمانان واقعی مقاومت و عقب راندن دشمن.
بر اساس آنچه از محتوای پیام دریافت میشود رهبر انقلاب در این رویارویی به مذاکره اصالت نمیدهند اما آنرا در حد امکانی در شرایط سکوت صحنه نبرد نظامی قلمداد میکنند که باید با حضور میدانی مردم و فریاد آنان نتیجه را سرعت بخشید، ضمن اینکه در تحلیل ایشان از صحنه بر یک جمعبندی راهبردی تأکید میشود؛ پیروزی ملت ایران در جنگ تحمیلی سوم.
