رئیس سازمان بهینهسازی مصرف انرژی گفت: ما به دنبال طراحی یک راهکار اجتماعی هستیم؛ یعنی گفتگو با مردم، تبیین میزان ناترازی و خسارت، و رسیدن به تصمیم مشترک. قصد نداریم مردم را غافلگیر کنیم یا رفتار دستوری داشته باشیم.

به گزارش گروه اقتصادی روزنامه نوبنیاد؛ رئیس سازمان بهینهسازی و مدیریت راهبردی انرژی با اشاره به آثار جنگ اقتصادی و انرژی علیه کشور، گفت: در این جنگ نابرابر، ضمن وارد کردن لطمات جدی به دشمن و ناکام ماندن او از دستیابی به اهدافی نظیر تغییر ژئوپلیتیک، تغییر رژیم یا اشغال ایران، طبیعتاً ما نیز هزینه پرداخت کردیم و یکی از بخشهایی که آسیب دید، حوزه انرژی بود.
سید اسماعیل سقاب اصفهانی افزود: دشمن ضرباتی به بخشهای تولید گاز و فرآوردههای نفتی وارد کرد، اما با همت و شجاعت نیروهای مسلح، توان بازدارندهای ایجاد شد که دشمن را از ادامه حملات منصرف و مجبور به عقبنشینی کرد.
وی با بیان اینکه پیش از جنگ نیز ناترازی جدی در گاز، بنزین و برق وجود داشته است، تصریح کرد: متأسفانه سیاستهای ناکارآمد گذشته در حوزه مصرف انرژی، اکنون با آسیبهای ناشی از جنگ جمع شده و وضعیت را سختتر کرده است. برخی از ظرفیتهای تولید انرژی آسیب دیده، اما معنایش این نیست که ظرفیتها کاملاً از بین رفته است.
رئیس سازمان بهینهسازی مصرف انرژی با اشاره به تشکیل کارگروه ویژه با همکاری وزارت نفت، سازمان برنامه، بانک مرکزی و وزارت اقتصاد، خاطرنشان کرد: ما به دنبال طراحی یک راهکار اجتماعی هستیم؛ یعنی گفتگو با مردم، تبیین میزان ناترازی و خسارت، و رسیدن به تصمیم مشترک. قصد نداریم مردم را غافلگیر کنیم یا رفتار دستوری داشته باشیم.
سقاب اصفهانی با تأکید بر اینکه راهکار حل مشکل در کوتاهمدت از طریق افزایش تولید میسر نیست، گفت: به دلیل ناترازی تجاری کشور، امکان واردات گسترده انرژی مثل قبل وجود ندارد. حل مسئله از مسیر تولید زمانبر و نیازمند سرمایهگذاری کلان است؛ بنابراین راهکار اصلی، کاهش مصرف با همکاری همه بخشهاست. سقاب اصفهانی تصریح کرد: به جای اینکه بگوییم قطع میکنیم، میتوانیم با مردم گفتگو کنیم، سهمیه مصرف تعریف کنیم و اگر کسانی حاضر شوند کمتر از سهمیه مصرف کنند، در منافع حاصل از صرفهجویی شریکشان کنیم. این یک رویکرد انگیزشی به جای رویکرد دستوری است. تصور نکنیم همان طور که پارسال بنزین مصرف کردیم، امسال هم بدون هیچ تغییری امکانپذیر است. همه ما باید دست به دست هم دهیم تا مصرف انرژی کاهش یابد. مشکل قابل حل است، اما راه حل آن تنها در افزایش تولید نیست؛ حل مسئله در گرو مشارکت همگانی برای کاهش مصرف است.