باید با صراحت گفت که مواضع متناقض عبدالناصر همتی، رئیسکل بانک مرکزی، پرده از حقیقتی برمیدارد که تنها با عینک نقدِ عملکرد جریان نئولیبرال اقتصادی قابل رؤیت است. همتی که در دوره دولت شهید رئیسی، مدام «افاضه» میکرد که رشد ۲۵ درصدی نقدینگی در آن دولت تورمزاست، امروز با چرخشی ۱۸۰ درجهای، رشد ۵۶ درصدی نقدینگی در دولت چهاردهم را «با کیفیت» توصیف میکند؛ یعنی بهیکباره قبیح قبلی را تحسین و حُسن معرفی میکند. لازم است یادآوری کنم که آقای همتی در دوران دولت شهید رئیسی مکرراً نسبت به رشد نقدینگی انتقاد میکرد، اما عجیب آنجاست که او در مورد رشد ۷ برابری نقدینگی در دولت حسن روحانی، که از 506 هزار میلیارد تومان در شهریور 1392 به 4067 هزار میلیارد تومان در پایان شهریور 1400 رسیده بود، سکوت مطلق اختیار کرده بود. همتی در زمان دولت سیزدهم مینوشت: «رشد ۲۵ درصدی نقدینگی در ۱۲ ماهه منتهی به دیماه ۱۴۰۲، از دلایل مهم تورم ۴۰ تا ۵۰ درصدی و دلار ۵۸ هزار تومانی است!» حال چگونه است که آن تحلیلها بهیکباره رنگ باختهاند؟ چرا الان از آثار تورم ۵۰۰ درصدی در این دو سال، که توسط خودش با افت ارزش پول ملی و غارت قدرت خرید مردم، با بازی افزایش نرخ ارز توسط او و باند غربزدگانش، بر مردم تحمیل کرده، سکوت میکند؟
دومین تناقض همتی در ادعای پرتکرارِ «حجم نقدینگی عامل تورم است» نهفته است؛ دروغی که حتی یک بچه نابالغ در بازی «کلاغپر» هم آن را نمیپذیرد. قیمتها مثل کلاغ نیستند که پَر داشته باشند و بپرند! چگونه حجم نقدینگی و پایه پولی را عامل تورم معرفی میکند، در حالی که خودشان عامل افزایش نرخ ارز (افت ارزش پول ملی و تورم شدید) و چاپ پول و استقراض و خلق نقدینگی هستند؟ باید پرسید نقدینگی چه جانی دارد که بخواهد خودبهخود بالا بپرد؟ کدام باسواد میتواند ادعا کند که متغیری در اقتصاد وجود دارد که «غیرفتاری» باشد؟ همه متغیرهای اقتصادی «رفتاری» هستند و این جمله القاشده از سوی غربیها، دروغ بزرگ قرن است که توسط درسحفظکردههای کتابهای وارداتی غرب و اقتصاد سرمایهداری، توسط امثال همتی، به جامعه ما تزریق میشود. نکته بعدی در تناقضهای همتی، بیمعنی بودن واژه «کیفیت» در کلام قبیح اوست. خلق پول بیپشتوانه، مصداق بارز «اکل مال به باطل» و حرام است. آقای همتی چهکاره است که حرام الهی را با واژه «کیفیت» بزک میکند؟ چطور در دولت رئیسی بیکیفیت بود و در دولت پزشکیان باکیفیت میشود؟ این عناد و لجاجت با حق، خجالتآور است. در اقتصاد اسلامی، که متأسفانه امثال رئیس بانک مرکزی بویی از آن نبردهاند، پول باید سایهسار پیکری به نام تولید باشد. با خلق کالا و گردش، پول باید ذاتاً دارای ارزش (پولِ پایه طلا) باشد. رشد اقتصادی دولت رئیسی به 5 درصد رسید، اما رشد اقتصادی دولت پزشکیان تا همین الان منفی است.
تمام این حاشیهسازیهای همتی، تنها شانه خالی کردن از مسئولیت سنگین حقالناسِ اقداماتی است که توسط او، قدرت خرید مردم را از طریق افزایش نرخ ارز از بین برد. با این حال، این تناقضگوییها سند رسوایی نئولیبرالیسم اقتصادی است. دولت باید در قبال سیاستهای افت ارزش پول ملی و قدرت خرید مردم و ایجاد تورم جهنمی و غارت قدرت خرید مردم پاسخگو باشد، نه اینکه با تناقضگویی، حقیقت را وارونه کند و گناه را به گردن خلق پول و اعتبار، که آن هم حاصل تصمیمات خودشان است، بیندازد و اهداف پشت پرده براندازیِ غربزدگان نفوذیِ پشتیبان دولت را پنهان کند. هیچکس فراموش نمیکند که در جنگ رمضان، مقامات موساد و سیا گفتند که ۴ برنامه برای براندازی جمهوری اسلامی داشتند: یکی اغتشاشات، دوم حمله هوایی، سوم حمله زمینی و چهارم افت ارزش پول ملی ایران. حال باید بررسی شود که سیاستهای اقتصادی دو سال گذشته در کجای این پازل و برنامه قرار دارد.