به ادبیات مسئولان بویژه مدیران دولت و مدیران دیپلماسی توجه کنید. آیا ردّی از خونخواهی امام شهید و این همه فرمانده و دانشمند و مردم مظلوم که به دست پلیدترین جنایتکاران بینالمللی به شهادت رسیدند، میبینید؟ آیا یک مقام ارشد را دیدهاید که تاکنون به جای صحبت از مذاکره با قاتلان امام شهید از ضرورت تقاص و به قتل رساندن جانیان خونریز صحبتی به میان بیاورد؟ در میدان به صورت پیوسته با مطالبه خونخواهی امام عزیزمان از سوی مردم و در تجمعات مواجهیم، همان مردمی که ۶۰ روز است در سوگ امامشان خیابان را رها نمیکنند و منتظر تقاص قاتلان او هستند و دل داغدار و جگر سوخته آنان آرام نمیگیرد.
در آن سوی میدان اما ترامپ، نتانیاهو، هگست و برخی سناتورهای آمریکا به طور پیوسته و بدون شرم از قتل امام و فرماندهان و دانشمندان ما روایت میکنند و حتی بدون هیچ نگرانی از ضرورت قتل سایر مقامات و فرماندهان ایرانی به عنوان اهداف بعدی سخن به میان میآورند!
چرا؟
چون فهمیدند قتل رهبران، فرماندهان و عزیزان ما برایشان هزینهای ندارد. همانطور که به تجربه فهمیدند به شهادت رساندن حاج قاسم، شهید رییسی، شهید هنیه، شهید نصرالله و دهها تن از بهترین چهرههای نورانی ما برایشان هزینهای که میپنداشتند، نداشت. چون فهمیدند حتی اگر امام ما را هم شهید کنند باز اینجا جماعتی هستند که حاضرند مذاکره کنند و با ویتکاف، ونس و کوشنر دست بدهند و به روی قاتلان امام شهیدمان لبخند بزنند و در مورد ضرورت رفع سوءتفاهمها، حل مسائل گذشته و آغار فصل جدیدی از روابط صحبت کنند! چون به چشم خود دیدند و به گوش خود شنیدند که دیپلمات ما در پاسخ به سئوال خبرنگار آمریکایی که پرسید اگر رهبرتان را هدف قرار دهیم شما چه میکنید گفته شد که هیچ، فقط یک رهبر جدید انتخاب میکنیم و برای جایگزینی سازوکار قانونی داریم!
آیا دیدهاید که در لابلای بندهای شروط مذاکراتی به ضرورت تقاص امام شهیدمان اشارهای شده باشد؟
اما این مردم وفادار داغ امامشان را تا ابد بر دل خواهند داشت و همچون مختار در خونخواهی امام و اهل بیت و اصحاب او و فرماندهان و دانشمندان پرافتخار این کشور هیچ ملاحظهای نخواهند داشت و به کمتر از تقاص قاتلان امام شهید آرام نخواهند شد. این مردم انقلابیند نه دیپلمات.