نویسنده: سعید مصباح
در روزهایی که کشور همچنان درگیر مسائل امنیتی است انتظار میرود اولویت بسیاری از فعالان رسانهای و فرهنگی، تقویت انسجام ملی و تمرکز بر مسائل راهبردی باشد. با این حال، همچنان افرادی هستند که گویا مأموریت اصلی خود را زنده نگه داشتن مناقشه حجاب و عادیسازی بیحجابی قرار دادهاند؛ رفتاری که این پرسش را ایجاد میکند که چرا درست در چنین شرایط حساسی، این موضوع با چنین اصراری دنبال میشود؟
برای مثال در پنج ماه گذشته و در تجمعات شبانه مردم مبعوث، برخی افراد با دوربین در میان جمعیت به دنبال زنان بیحجاب میگشتند تا مصاحبههای هدفمند تهیه کنند و تصویری خاص از فضای اجتماعی کشور به نمایش بگذارند. اکنون نیز یکی از همین چهرهها به لبنان سفر کرده و به جای پرداختن به مقاومت و ایستادگی مردم غیور و دلیر جنوب لبنان در برابر تجاوزات رژیم صهیونیستی، مسئله حجاب را دستمایه مقایسه میان حزبالله و جمهوری اسلامی قرار داده و مدعی شده است که حزبالله اجباری در این زمینه ندارد. نتیجه منطقی چنین مقایسهای علاوه بر اینکه قیاس بچهگانه و سادهلوحانهای است و اساساً مردود و مخدوش به نظر میرسد، چیزی جز القای این گزاره نیست که جمهوری اسلامی باید از اجرای قوانین مربوط به حجاب دست بکشد.
این در حالی است که واقعیتهای میدانی نشان میدهد موضوع حجاب در وضعیت کنونی، عملاً با تساهل و رهاشدگی قابل توجهی مواجه است و آن تصویر سختگیرانهای که این افراد القا میکنند، با واقعیت فاصله دارد تا جایی که خیابانها بعضاً رنگ و بوی اتاق شخصی برخی بانوان را گرفته است، بنابراین این پرسش مطرح میشود اینهمه اصرار بر پرداختن به این موضوع از کجا نشأت میگیرد؟ چرا همچنان از هر فرصت داخلی و خارجی برای بازتولید این دوگانه استفاده میکنند و حرام شرعی را به بهانههای واهی حلال جلوه میدهند؟ آیا هدف صرفاً بیان یک دیدگاه فرهنگی است یا پیگیری پروژهای برای تغییر تدریجی هنجارهای فرهنگی و دینی جامعه؟
تأملبرانگیزتر آنکه برخی از این افراد، خود یا نزدیکانشان سالها در مسئولیتهایی در جمهوری اسلامی حضور داشتهاند و امروز در جایگاهی ایستادهاند که عملاً همان مطالباتی را تکرار میکنند که رسانههای معاند سالها برای تحقق آن هزینه کردهاند. رهبر شهید انقلاب نیز پیشتر هشدار داده بودند که کاری را که دشمن با صرف هزینههای فراوان نتوانست در موضوع حجاب به سرانجام برساند، ممکن است برخی خواص، آگاهانه یا ناآگاهانه، دنبال کنند. این هشدار امروز بیش از هر زمان دیگری شایسته تأمل است.