به گزارش گروه اقتصادی نوبنیاد، با این حال، تحولات ژئوپلیتیک، تغییر الگوهای تجارت انرژی و ظهور قدرتهای اقتصادی جدید نشانههایی از فرسایش تدریجی این سازوکار را آشکار کرده است. افزایش معاملات نفتی با ارزهای غیردلاری، بهویژه در تعاملات میان اقتصادهای نوظهور، و تلاش کشورهایی مانند چین و روسیه برای متنوعسازی ذخایر ارزی از جمله عواملی هستند که فشار بر نظام پترودلار را افزایش دادهاند.
رویترز در گزارشی نوشت: چین با همکاری کشورهای حاشیه خلیج فارس گامهایی برای جایگزینی پترویوآن به جای پترودلار برداشته است. این تحول در شرایطی مطرح شده که برخی تحلیلگران معتقدند تحولات منطقه، بهویژه جنگ اخیر با ایران، روند کاهش وابستگی به دلار در تجارت نفت را تسریع کرده است. روزنامه فایننشال تایمز نیز در تحلیلی اعلام کرد که این تحولات میتواند سنگبنای نظام پترودلار را تحت فشار قرار دهد.
در همین راستا چین و امارات برای گسترش تسویه حسابهای مالی با پولهای محلی، از جمله یوآن و درهم، در معاملات انرژی توافق کردهاند. همچنین برخی شرکتهای پالایش نفت هند برای تسویه محمولههای نفت ایران که تحت معافیت تحریمهای آمریکا خریداری شدهاند، از یوآن چین استفاده کردهاند.
با این حال سهم یوآن از کل تسویههای تجارت نفت جهان در ماه مارس ۲۰۲۶ به بیش از ۱۴ درصد رسیده و این ارز پس از دلار در جایگاه دوم قرار گرفته است. کارشناسان این روند را نتیجه پذیرش تدریجی یوآن در میان صادرکنندگان بزرگ نفت میدانند.
حالا بر اساس گزارش روزنامه وال استریت ژورنال، امارات متحده عربی که در پی حملات مشترک آمریکا و اسرائیل علیه ایران، دچار آسیب به زیرساختهای نفتی و اختلال در ترافیک تنگه هرمز شده، درخواست یک خط اعتباری مالی از آمریکا را مطرح کرده است. امارات با اشاره به اینکه ممکن است به حمایت مالی فوری از طرف آمریکا نیاز داشته باشند، به آمریکا اعلام کرد که اگر دلار کافی برای این کشور تامین نشود، مجبور خواهد شد نفت خود را به یوان یا ارزهای دیگر بفروشد و معاملات خود را با ارزهای دیگر غیر از دلار انجام دهد. این تهدید ضمنی که از سوی یک متحد آمریکا مطرح میشود در صورت عملی شدن میتواند به جایگاه دلار در اقتصاد نفتی جهان ضربه بزند.