بر اساس این گزارش، ایران با بهرهگیری از تاکتیکهای غیرمتعارف و جنگ نامتقارن، خود را بهعنوان «دشمنی توانمند و غافلگیرکننده» در برابر ایالات متحده و متحدان منطقهایاش اثبات کرده است.
تحلیلهای مالی حاضر در میدان نبرد حاکی از آن است که هزینههای این جنگ برای آمریکا بسیار سنگین بوده است. برآوردها نشان میدهد که کل هزینههای مستقیم جنگ بین ۲۵ تا ۳۵ میلیارد دلار خواهد بود. تنها در شش روز اول درگیری، آمریکا ۱۱.۳ میلیارد دلار هزینه مستقیم نظامی متحمل شده و این رقم در بازه ۱۲ روزه به ۱۲.۷ میلیارد دلار افزایش یافته است. میانگین هزینههای روزانه جنگ حدود یک میلیارد دلار تخمین زده میشود. افزون بر این، جنگ بهصورت غیرمستقیم فشار اقتصادی بر شهروندان آمریکایی وارد کرده و ماهانه حدود ۱.۴ میلیارد دلار از طریق افزایش قیمت بنزین و گازوئیل به مردم تحمیل میشود.
یکی از مهمترین درسهای این نبرد، بهرهبرداری ایران از شکاف سرمایهگذاری دفاعی آمریکا است. در حالی که پنتاگون عمدتاً بر سامانههای پیچیده و گرانقیمت برای مقابله با هواپیماها و موشکهای بالستیک متمرکز بوده است، ایران با استفاده از انبوه پهپادهای ارزانقیمت، این معماری دفاعی را به چالش کشیده است. به عنوان نمونه، هزینه ساخت هر فروند پهپاد شاهد-۱۳۶ حدود ۲۰ هزار دلار برآورد میشود، در حالی که شلیک هر موشک رهگیر پاتریوت برای سرنگونی آن، هزینهای برابر با ۴ میلیون دلار دارد. کارشناسان دفاعی هشدار میدهند که ادامه این روند میتواند منجر به اتمام ذخایر رهگیرهای گرانقیمت آمریکا پیش از جایگزینی آنها شود.
سامانههای دفاعی کنونی آمریکا برای مقابله با حملات انبوه و موجی پهپادهای کوچک و کوتاهپرواز طراحی نشدهاند. فناوریهای نوظهوری مانند سیستمهای لیزری پر قدرت به نظر نمیرسد که در میدان نبرد به بلوغ عملیاتی رسیده باشند و تلاشها برای کاهش هزینه مقابله با پهپادها تاکنون عمدتاً ناموفق بوده است. تحلیلگران بر این باورند که ایران با حفظ اهرمهای فشار، نظیر تهدید به بستن تنگه هرمز و افزایش قیمت انرژی، همچنان دست برتر را دارد. بزرگترین نگرانی کارشناسان، تبدیل شدن این درگیری به جنگی فرسایشی تمامعیار است که پیامدهای آن میتواند نظم امنیتی خاورمیانه را برای سالها تحت تأثیر قرار دهد.