گزارشها و تحلیلهای منتشرشده از سوی موسسههای مطالعاتی رژیم صهیونیستی نشان میدهد که آینده نوار غزه نه تنها در میدان نبرد و تحولات میدانی تعیین نمیشود، بلکه بیش از هر زمان دیگر به رقابت و تعامل بازیگران منطقهای، شامل عربستان سعودی، امارات، قطر و ترکیه گره خورده است. این مراکز اعتراف میکنند که روند آینده غزه و روز بعد، محصول چانهزنیهای پیچیده در پایتختهای منطقه خواهد بود.
طبق این نگاه، عربستان و امارات با وجود برخورداری از ظرفیت مالی و دیپلماتیک قابل توجه، حاضر نیستند بدون تحقق شروط سختگیرانه وارد فاز بازسازی شوند؛ شروطی نظیر خلع سلاح حماس، واگذاری مدیریت به تشکیلات خودگردان و اعمال اصلاحات جدی در ساختار آن. تحلیلگران صهیونیست این شروط را نشانه تردید عمیق ریاض و ابوظبی نسبت به امکان حذف حماس و نیز نگرانی از متهم شدن به همکاری با رژیم اشغالگر میدانند، بهویژه در شرایطی که افق سیاسی برای حل مسئله فلسطین مبهم است.
در مقابل، قطر و ترکیه از نظر این اندیشکدهها با سرعت و آمادگی بیشتری برای ایفای نقش در غزه پس از جنگ ورود کردهاند و مایلند حماس همچنان بازیگر مؤثر باقی بماند. از دید تحلیلگران عبری، این مسأله میتواند نفوذ دوحه و آنکارا را افزایش داده و نقش کشورهای میانهرو عربی را تضعیف کند.
این مراکز هشدار میدهند که ادامه مخالفت رژیم صهیونیستی با واگذاری نقش واقعی به تشکیلات خودگردان و عدم پذیرش مسیر سیاسی برای تشکیل کشور فلسطینی، به تقویت نقش قطر و ترکیه خواهد انجامید و به معنای تداوم حضور و نفوذ حماس در غزه است؛ نتیجهای که به تعبیر آنان معضل راهبردی رژیم را عمیقتر میکند.
در نهایت، تحلیلهای امنیتی صهیونیستها به سه سناریو اشاره دارند:
1- مشارکت همه بازیگران در صورت پذیرش نقش تشکیلات خودگردان و حرکت به سمت راهحل سیاسی
2- تسلط قطر و ترکیه در صورت ادامه مخالفت رژیم با روند سیاسی
3- بنبست و توقف بازسازی که بار امنیتی و انسانی را کاملاً بر دوش تلآویو میگذارد.
این جمعبندی در واقع بازتاب نگرانی جدی محافل امنیتی رژیم صهیونیستی است:
اگر تلآویو مسیر سیاسی را نپذیرد، نه تنها بازسازی غزه را از دست میدهد، بلکه با تقویت پایگاه مقاومت و افزایش نفوذ رقبای منطقهای مواجه خواهد شد.