در تحولاتی که میتواند صفحه جدیدی در معادلات سیاسی عراق و منطقه ورق بزند، «چارچوب هماهنگی» به عنوان بزرگترین فراکسیون پارلمانی متشکل از احزاب شیعه، نوری مالکی را به عنوان نامزد نهایی خود برای پست نخستوزیری معرفی کرده است. این تصمیم، نقطه اوجی بر یک پیروزی انتخاباتی تاکتیکی و یک ارتقای راهبردی برای جریانهای همسو با محور مقاومت است و نشان میدهد که گفتمان مقاومت نه تنها در حاشیه، که در متن و مرکز قدرت سیاسی عراق جای گرفته است.
پیروزی در پارلمان: بنیان یک دولت مقتدر
انتخابات پارلمانی ۲۰۲۵ عراق را میتوان نقطه عطفی تاریخی ارزیابی کرد.برخلاف تمامی فشارهای خارجی و تلاش برای مهندسی نتایج، مشارکت مردم با رشد قابل توجهی به حدود ۵۷ درصد رسید و صحنه سیاسی شاهد تحولاتی عمیق بود. براساس گزارشها، برای نخستین بار پس از سال ۲۰۰۳، ائتلاف شیعه با کسب اکثریت مطلق و غیرقابل انکاری در پارلمان مواجه شده است. این ائتلاف که در قالب چارچوب هماهنگی شیعی تشکیل شده، با در اختیار داشتن بیش از نیمی از کرسیهای پارلمان (۱۷۵ کرسی از ۳۲۹ کرسی)، قدرت بیسابقهای برای تعیین سرنوشت دولت آینده پیدا کرده است.
دستاورد استراتژیک دیگر این انتخابات،قانونی و پارلمانی شدن مشروعیت نیروهای مقاومت بود. جریانهای سیاسی وابسته به حشد الشعبی و دیگر گروههای مقاومت، با اقبال گسترده مردم مواجه شدند و حضور خود در نهادهای رسمی را تقویت کردند. این تحول، هرگونه اقدام علیه این نهادها را به معنای مقابله با اراده نماینده مردم عراق تبدیل میکند و پیامدهای سنگینی برای هرگونه طرح تهاجمی خارجی به همراه خواهد داشت.
انتخاب مالکی: تداوم مسیر مقاومت
در این بستر،انتخاب نوری مالکی به عنوان نامزد نخستوزیری از سوی فراکسیون اکثریت، طبیعی و قابل پیشبینی به نظر میرسد. مالکی، سیاستمداری کهنهکار با سابقه دو دوره نخستوزیری (۲۰۰۶ تا ۲۰۱۴) و دارای روابط نزدیک و شخصی با مقامات ارشد جمهوری اسلامی ایران است. او رهبر حزب الدعوه، یکی از احزاب مذهبی شیعه نزدیک به تهران محسوب میشود.
تصمیم برای نامزدی مالکی«نهایی و غیرقابل بازگشت» اعلام شده و انتظار میرود با انتخاب رئیسجمهور جدید توسط پارلمان، وی رسماً مأمور تشکیل کابینه شود. این انتخاب، پیام روشنی به بازیگران منطقهای و فرامنطقهای است مبنی بر اینکه عراق پس از دو دهه، از میدان پروژههای خارجی به یک بازیگر تعیینکننده در معادلات منطقه ارتقا یافته است.
پیروزی در یک نبرد استراتژیک
در مجموع،روند فعلی تشکیل دولت در عراق را میتوان یک پیروزی گفتمانی و راهبردی برای محور مقاومت ارزیابی کرد. این جریان موفق شده است مشروعیت میدانی خود را به مشروعیت پارلمانی و مردمی تبدیل کند و نیروهای مخالف آن را به حاشیه براند. انتخاب نوری مالکی به عنوان چهرهای آشنا و قابل اتکا برای تهران، سنگینی کفه روابط با جمهوری اسلامی را در معادله تعادلی عراق افزایش خواهد داد.
با این حال،حکمرانی در عراق جدید نیازمند مهارتی ظریف برای مدیریت فشارهای خارجی کمسابقه آمریکا، انتظارات فرقهای داخلی و حفظ انسجام در میان ائتلاف گسترده پیروز است. ثبات و موفقیت دولت آینده، نه تنها آینده داخلی عراق، بلکه توازن قوای منطقهای را نیز تحت تأثیر جدی قرار خواهد داد.