حمله نظامی آمریکا به خاک ونزوئلا و در پی آن بازداشت «نیکلاس مادورو» جهان را در شوک فرو بُرد، بهطوریکه واکنش آنی مردم جهان به این اتفاقات را از آنان سلب کرد. اکنون که دنیا از شدت این ضربه اساسی بیدار شده و به خود آمده، وقت تصمیمگیری در مورد پرونده آمریکاست و این مهم را وظیفه خویش تلقی میکند. ترامپ بدون آنکه خود بخواهد وجدانهای خفته آنها که میاندیشند را بیدار کرد و در برابر نظم آمریکایی قرار داد.
پس از ربودن مادورو، ترامپ و اوباش نزدیک به او تصور میکردند که خیابانهای کاراکاس از حضور مردم خالی خواهد شد و دیگر هیچ نیرویی در مقابل خواست ارباب چشم آبی قرار نخواهد گرفت، درحالیکه چه به صورت واقعی و میدانی و چه به شکل نمادین افراد به صحنه آمدند و اعلام حضور کردند.
در تازهترین واکنش نسبت به تحرکات آمریکا در ونزوئلا، «راجر واترز» یکی از اعضای بَند انگلیسی «پینک فلوید» با انتشار ویدئویی خطاب به دولت آمریکا از بانیان وضع موجود خواست تا دست از سر ونزوئلای مستقل بردارند و ساختار سیاسی این کشور را به حال خود واگذار کنند. تاکید واترز بر روی مسئله استقلال همان چیزی است که سلبریتیهای ما از آن هیچ بهرهای نَبُردهاند و برای مصرف ایدههای خویش، حاضر به نشاندن باطل به جای حقاند، حتی اگر این مسئله به قیمت جان هموطنانشان تمام شود. استقلال و امنیت اما دو مفهوم محوری در منطقه غرب آسیا یا به روایتِ شرقشناسان، «خاورمیانه» است.
اگر امنیت و استقلال نباشد دیگر سینما و تلویزیونی وجود ندارد که امثال «احسان کرمیها»، «حمید فرخنژادها»، «اشکان خطیبیها» و… بخواهند با خوشرقصی برای صاحبان پلتفرمها و بسترهای دیگر جایی برای نفوذ خویش دستوپا کنند. آنها چون سالها در حصار استقلال و امنیت زندگی کردند و از منافع آن برخوردار شدند، فهمی از این نعمات ندارند و سوای مسئله مزدوری برای خارجی پیام نهفته در گفتار راجر واترز و افرادی نظیر او را درک نمیکنند.
وضعیت سلبریتی از جناح فراریاش گرفته تا آنها که اکنون در کشور بهسر میبَرَند و زبان در کام گرفتهاند هیچ فهمی نسبت به مسئله امنیت بهعنوان «دال مرکزی» موجودیت ایران ندارند و خواهانِ برچیده شدن آنند. در چنین نقطهای است که نقش مردم اهمیت پیدا میکند، بهگونهای که باید در برابر این جماعت با یکدیگر متحد شوند و اعتراضشان را به استقلال و امنیت کشور گره بزنند.
ویرانیطلبی اگر راه به جایی میبُرد اکنون بسیاری از کشورهای دور و اطراف ما از نعمت دموکراسی غربی برخوردار بودند و اکنون سلبریتیهایشان از بازیگر گرفته تا فوتبالیست و… جایی در ساختار پیدا میکردند، ولی زهی خیال باطل که دموکراسی و آزادی دروغی بیش نیست و این استقلال و امنیت است که در درون فهم رئالیستی اهمیتی مضاعف دارد./نوبنیاد