این روزنامه در گزارشی با عنوان «سرنوشت سیاه یک سیاستمدار» نوشت:
جواد ظریف دیروز مقالهای در فارنافرز منتشر کرد و در آن با قبول اینکه امنیتیشدن ایران در چند دهه اخیر «محصول روایتسازی اسرائیل و امریکا» است، تلویحاً میپذیرد که برخی رفتارها و گفتارهای مقامات ایرانی و نظام ایران به بازتولید امنیتیسازی کمک کرده است! و یک نتیجه ضمنی هم گرفته است که معیشت و اینترنت و هرچه بر سرمان میآید از پیامدهای مستقیم یا غیرمستقیم همان روایتسازیهاست! این رویکردی است که روحانی، اصلاحطلبان تندرو، و روزنامههای کارگزاران، هممیهن، شرق و اعتماد سالهاست دنبال میکنند و حقیقتاً یک خیانت آشکار است.
نوشته ظریف را حتی پمپئو یا هر امریکایی یا انگلیسی دیگر هم میتوانست بنویسد و از ایرانیان بخواهد در کنشهای خودشان تغییر بدهند تا در امان باشند!
یادداشت ظریف در فارنافرز بسیار عجیب است و اگر ندانی نوشته از کیست گمان میکنی از «یک دشمن بالفطره مردم ایران» است.
ظریف که در این مقاله عجیب میخواهد گناه حملات صهیونیستها و امریکا را بر گردن روایتسازیهای داخلی بیندازد، در بخش دیگری مینویسد: «امنیتیسازی ایران یک ذهنیت محاصره ایجاد کرده است؛ ذهنیتی که اغلب به کنترلهای اجتماعی شدیدتر میانجامد. این کنترلها شامل محدودیتهای اینترنت و شبکههای اجتماعی، و تدابیر نظارتی است». فقط یک وطنفروش چنین مقدماتی را میبافد و از آن چنین نتایجی میتواند بگیرد.
این وزیر خارجه همان رئیسجمهوری است که به تازگی در تحلیلی نتیجه گرفته اگر بخواهیم امریکا دوباره به ما حمله نکند، باید تغییر کنیم. چه تغییری؟! همانگونه شویم که امریکا نیازی به حمله به ما نداشته باشد. پس امریکا و اسرائیل تقصیری ندارند و این ما هستیم که تغییر نمیکنیم. این است سرنوشت سیاه یک سیاستمدار مفلوک.