روحانی طی سخنانی که امروز منتشر شد، گفتهاست: «ما در دورهٔ اوباما که با هم تلفنی صحبت کردیم در سه مورد ما با هم بحث کردیم و به توافق رسیدیم. یعنی دو طرف قبول کردیم که در مرحله اول مسأله هستهای حل شود و سپس دو مسأله دیگر. گرچه آقای اوباما میخواست هر سه مسأله را با هم پیش ببریم که من به او گفتم اگر اولی به خوبی انجام شود، میتوان دو مورد دیگر را در فرصت بعدی انجام داد که او در نهایت قبول کرد. بنا نبود که برجام اول و آخر داستان ما باشد، برجام آغازی بود که دنبالهاش میبایست طرحهای دیگری هم اجرا میکردیم.»
روحانی در ادامه همین سخنانش، منظور خود از «دو برجام دیگر» را توضیح میدهد: «شما هر چه هم موشک داشته باشید، شما هر مقدار سلاح داشته باشید مگر امنیت درست میشود؟»!
همچنان که روحانی گفته است، محدودسازی توان موشکی و نفوذ منطقهای ایران دو دستورکار اولویتدار دولت اوباما در قبال ایران پس از مهار صنعت هستهای بود. جان کری وزیرخارجه دولت اوباما و چهره محبوب ارکان سیاست خارجی دولت روحانی پیش از این در مصاحبهای این موضوع را تصریح و گفته بود: «باراک اوباما، رئیس جمهور سابق آمریکا، پس از امضای توافق هستهای با ایران قصد داشت به سراغ برنامه موشکی این کشور برود.»
در مقابل این تمایل آمریکاییها به مهار قدرت موشکی و منطقهای ایران، دولت حسن روحانی همراه بود و مقاومتی نداشت. چنانکه روحانی بهمنماه سال 94 گفته بود «برجام یک تمام شد، همه باید برای اجرای برجام 2 به صحنه بیایند» و یا در پیام نوروزی سال 95، حل مشکل اشتغال را به برجام 2 کلید زد و گفت: «مردم برجام ۲ را در انتخابات ۷ اسفند کلید زدند». روحانی پیش از توافق هستهای هم حل مشکل آب را به برجام و مذاکره گره زده بود.
زیادهخواهیهای آمریکا برای مهار عناصر اقتدار ایران که با کرنش و تمکین روحانی همراه بود البته در نهایت راه به جایی نیافت زیرا رهبر معظم انقلاب در همان زمان و به فاصله کوتاهی از فضاسازیهای آمریکا و غربگرایان ایرانی در موضوع برجام دو و سه، صریح و قاطع به میدان آمده و نقشه دشمن را به شکست کشاندند. ایشان در سخنرانی نوروزی سال ۹۵ در حرم امام خمینی(ره) فرمودند: «طرف مقابل (آمریکا) میگوید توافق هستهای انجام گرفت لکن این توافق کافی نیست و مسائل دیگری هم هست که در آنها هم بایستی ملّت ایران، دولت ایران، مسئولین ایران تصمیم بگیرند و اقدام بکنند حرفشان این است…در قضیهی هستهای توافق شد و اسم این را گذاشتیم «برجام»؛ برجام دیگری در قضایای منطقه، برجام دیگری در قضایای قانون اساسی کشور؛ برجام ۲ و ۳ و ۴ و الیغیرذلک بایستی بهوجود بیاید تا ما بتوانیم راحت زندگی کنیم… البتّه قضیه به اینجاها ختم نمیشود؛ معنای آنچه در آن تحلیل سیاسی دشمن ادّعا میشود، این است که اگر میل آمریکا است، جمهوری اسلامی حتّی از ابزارهای دفاعی خود هم صرفِنظر کند. میبینید که بر روی مسئلهی موشکها چه جنجالی در دنیا به راه انداختهاند که چرا جمهوری اسلامی موشک دارد، چرا موشک دوربُرد دارد، چرا موشکهای جمهوری اسلامی هدف را دقیق میزنند و هدف قرار میدهند…معنای آن تحلیل دشمن این است که از همهی اینها بایستی صرفِنظر بکنیم. قضیه از این هم بالاتر است؛ تدریجاً موضوع را به این خواهند کشاند که اصلاً چرا نیروی قدس تشکیل شده است، چرا سپاه تشکیل شده، چرا سیاستهای داخلی جمهوری اسلامی طبق قانون اساسی، باید با اسلام تطبیق داده بشود؛ مطلب به اینجاها میرسد.»
تکرار خواست آمریکا در موضوعاتی چون محدودسازی موشکی ایران توسط حسن روحانی در حالی است که هنوز چند ماه از جنگ 12 روزه و نقش موثر و غیرقابل انکار توان موشکی ایران در پاسخ قاطع به متجاوزین و تحمیل آتشبس به آمریکا و رژیم صهیونیستی نمیگذرد. اگر آنچنان که روحانی میخواست مسیر توافقات با آمریکا دنبال میشد و بلایی که بر سر صنعت هستهای ایران با برجام آمد، در موضوع موشکی هم تکرار میشد امروز جز تسلیم چه ابزار دیگری در دست ملت ایران برای تنبیه متجاوز به میهن مانده بود؟