رژیم صهیونیستی در حالی به انتخابات ۲۷ اکتبر نزدیک میشود که شکافهای سیاسی، اعتراضات اجتماعی و بحران اعتماد به نزدیکان و مقامات جنایتکار نتانیاهو بیش از هر زمان دیگری خود را نشان میدهد. از دعوای احزاب و رقبای انتخاباتی تا اعتصاب فرودگاه بنگوریون و حتی تردید ترامپ برای حمایت از نتانیاهو، نشانهها حکایت از آن دارد که این رژیم در آستانه انتخاباتی پرتنش، با جامعهای گرفتار اختلاف و حاکمیتی گرفتار بحران روبهروست.
در تازهترین نشانههای این آشفتگی، فرودگاه بنگوریون به صحنه یک درگیری سیاسی و صنفی تبدیل شد. اعتصابی که حدود ۱۰۰ هزار مسافر و ۶۰۰ پرواز را تحت تأثیر قرار داد و بنا بر برآورد وزارت دارایی، بین ۲۵ تا ۳۰ میلیون شکل به اقتصاد این رژیم خسارت زد. نتانیاهو نیز در واکنش، دستور اخراج «پینخاس عیدان»، رئیس کمیته کارکنان فرودگاه و عضو حزب لیکود را صادر کرد. اقدامی که عمق تنش در اردوگاه حاکم را نشان میدهد.
اما این تنها گوشهای از بحران داخلی صهیونیستهاست. روزنامه «هاآرتص» از تشدید رقابت و اختلاف در اردوگاه مخالفان نتانیاهو خبر داده و نوشته است نفتالی بنت و آویگدور لیبرمن نسبت به گادی آیزنکوت بدبین شدهاند و هر یک دیگری را متهم میکند که برای حذف رقبای خود تلاش دارد. در سوی دیگر، نتانیاهو نیز در انتخابات داخلی لیکود رقبای خود را کنار زده است؛ اما همین اقدامات، به جای نمایش اقتدار، تصویری از اردوگاهی گرفتار ارائه میکند.
از سوی دیگر، بحران سیاسی تلآویو به سیاست خارجی و پرونده سوریه نیز سرایت کرده است. رویترز گزارش داده اسرائیل پس از حمله به پایگاه ابوالظهور سوریه، وارد رویارویی لفظی تازهای با ترکیه شده است. وزیر جنگ رژیم صهیونیستی، ترکیه را به ماجراجویی خطرناک متهم کرده و آنکارا نیز حملات اسرائیل را بیملاحظه خوانده است. نکته مهم آنجاست که رویترز تصریح میکند نگرانیهای امنیتی درباره سوریه اکنون در آستانه انتخابات ۲۷ اکتبر به موضوعی مهم در فضای سیاسی اسرائیل تبدیل شده است. انتخاباتی که نظرسنجیها در آن از عقبافتادن نتانیاهو حکایت دارند.
حتی ترامپ نیز فعلاً حاضر نشده تمامقد پشت نتانیاهو بایستد. او گفته ممکن است از یک نامزد حمایت کند، اما فعلاً ترجیح میدهد در انتخابات اسرائیل دخالت نکند. نظرسنجیها نیز نشان میدهند ائتلاف نتانیاهو با حدود ۵۰ کرسی از ۱۲۰ کرسی کنست، با خطر جدی شکست روبهروست و آیزنکوت در موقعیت بهتری برای تشکیل دولت قرار گرفته است.
واقعیت این است که انتخابات پیشروی رژیم صهیونیستی فقط رقابت چند حزب برای تصاحب کرسیهای کنست نیست بلکه صحنهای برای آشکار شدن شکافهایی است که از درون، پایههای این رژیم را هدف گرفته است. رژیمی که مدعی ثبات و قدرت است، امروز در فرودگاه، پارلمان، حزب حاکم و حتی میان متحدان خارجی خود با اختلاف و بحران دستوپنجه نرم میکند. این همان واقعیتی است که هیاهوی امنیتی و نظامی تلآویو نمیتواند آن را پنهان کند.
