حملات اخیر رژیم صهیونیستی سوریه نشان میدهد اختلافات ترکیه و رژیم صهیونیستی بر سر آینده این کشور دیگر صرفاً یک رقابت پنهان ژئوپلیتیکی نیست، بلکه به نقطهای رسیده که حتی فرستاده آمریکا نیز از نزدیک بودن رویارویی مستقیم دو طرف سخن میگوید. حمله هوایی رژیم صهیونیستی به پایگاه «ابوالظهور» در شمالغرب سوریه، که در بازسازی آن ترکیه نقش داشته، در واقع شلیک به یک پایگاه نبود بلکه پیامی روشن برای آنکارا بود. اینکه تلآویو نمیخواهد نفوذ ترکیه در سوریه تثبیت شود.
دفتر نخست وزیر جنایتکار رژیم صهیونیستی تلاش کرده این حمله را با ادعای جلوگیری از استقرار ارتش ترکیه در ابوالظهور توجیه کند. ادعایی که آنکارا آن را کذب دانسته و حمله را تجاوزی علیه حاکمیت سوریه خوانده است. اما فارغ از روایتها، واقعیت میدانی چیز دیگری میگوید. توماس باراک، فرستاده ترامپ در امور سوریه، صراحتاً اعلام کرده که تنها یک قدم با درگیری نظامی مستقیم میان ترکیه و اسرائیل فاصله وجود داشته است. این اظهارنظر نشان میدهد شکاف میان دو طرف به اندازهای جدی شده که حتی واشنگتن نیز نمیتواند آن را نادیده بگیرد.
مسئله اصلی اما فراتر از یک پایگاه هوایی است. رژیم صهیونیستی سوریهای ضعیف، چندپاره و گرفتار در حوزههای نفوذ متعدد را برای امنیت خود مناسبتر میداند. تجربه سالهای گذشته نیز نشان داده که صهیونیستها هرگاه نتوانستهاند یک کشور منطقه را تحت کنترل سیاسی درآورند، مسیر تضعیف ساختار مرکزی و تقویت شکافهای قومی و جغرافیایی را دنبال کردهاند. از این منظر، حرکت تدریجی تلآویو به سمت تجزیه عملی سوریه چندان دور از انتظار نیست.
اما ترکیه محاسبه متفاوتی دارد. آنکارا سوریه را نه یک سرزمین قابل تقسیم، بلکه بخشی از عمق راهبردی و امنیتی خود میداند و میکوشد با حفظ یکپارچگی سرزمینی این کشور به خصوص در زمینه کنترل کردها و حفظ سلطه دولت جولانی بر آنها، نفوذ سیاسی و نظامی خود را تثبیت کند. مهمتر آنکه دولت جولانی نیز در این معادله به ترکیه نزدیک است و همین مسئله، نگرانی تلآویو را دوچندان کرده است.
بنابراین، آنچه در ابوالظهور رخ داد نشان میدهد سوریه به صحنه برخورد دو پروژه تبدیل شده است. پروژهای که به دنبال سوریهای ضعیف و تکهتکه است و پروژهای که میخواهد سوریه یکپارچه اما تحت نفوذ آنکارا باقی بماند. همین تضاد، دیر یا زود ترکیه و رژیم صهیونیستی را به سمت رویارویی جدیتری سوق خواهد داد. رویاروییای که آمریکا نیز ظاهراً دیگر قادر به مهار کامل آن نیست.