آتش طمع ترامپ، دامن کی‌یف را گرفت

جنگ اوکراین امروز بیش از هر زمان دیگری پرده از خسارات سیاست جنگ طلبانه آمریکا کنار زده است. سیاستی که در آن حتی نزدیک‌ترین متحدان واشنگتن نیز تا زمانی اهمیت دارند که در خدمت منافع آمریکا باشند. اوکراین که قرار بود با حمایت غرب به خط مقدم مقابله با روسیه تبدیل شود، اکنون خود گرفتار بحرانی شده که بخشی از آن نتیجه همین سیاست‌های سودمحور است.
گزارش شبکه CNN از وضعیت پدافندی اوکراین، ابعاد این بحران را آشکار کرده است. بر اساس این گزارش، کی‌یف تقریباً همه موشک‌های رهگیر خود را مصرف کرده و برخی سامانه‌های پاتریوت این کشور هفته‌هاست بدون شلیک باقی مانده‌اند. حتی تصویری منتشر شده که نشان می‌دهد یکی از سامانه‌های پاتریوت حدود ۱۰ هفته هیچ شلیکی نداشته است. این وضعیت برای اوکراین بسیار خطرناک است. چراکه پاتریوت از معدود سامانه‌هایی است که توان مقابله با موشک‌های بالستیک را دارد.
اما چرا اوکراین به این نقطه رسیده است؟ پاسخ را باید در سیاستی جست‌وجو کرد که واشنگتن در آن منافع خود را بر امنیت متحدانش مقدم می‌داند.
زلنسکی می‌گوید اوکراین برای عبور از زمستان تنها به ۵ درصد از ذخایر آمریکا نیاز دارد، اما واشنگتن فعلاً از ارسال موشک‌های پاتریوت خودداری می‌کند. دلیل آن نیز روشن است. جنگ‌های متعدد، ذخایر تسلیحاتی آمریکا را تحت فشار قرار داده‌اند.
بر اساس گزارش‌های منتشرشده، ذخیره موشک‌های رهگیر پاتریوت آمریکا به حدود ۸۰۰ فروند رسیده است. مؤسسه پژوهش سیاست خارجی نیز اعلام کرده آمریکا و متحدانش تنها در چهار روز نخست جنگ با ایران، به‌طور میانگین روزانه ۲۲۵ رهگیر شلیک کرده‌اند؛ رهگیرهایی که بخشی از آنها می‌توانست در اختیار اوکراین قرار گیرد.
یک فرمانده نظامی اوکراینی نیز به CNN گفته است که از حجم موشک‌های شلیک‌شده در جنگ با ایران شوکه شده‌اند؛ زیرا «همان موشک‌هایی» بودند که اوکراین می‌توانست علیه موشک‌های بالستیک روسیه استفاده کند.
این ماجرا یک واقعیت تلخ را نشان می‌دهد. اوکراین در بازی قدرت آمریکا گرفتار شده است. ترامپ و سیاستمداران آمریکایی از جنگ تا زمانی حمایت می‌کنند که هزینه آن بر دوش دیگران باشد اما وقتی پای منافع مستقیم آمریکا و کاهش ذخایر تسلیحاتی واشنگتن به میان می‌آید، اولویت‌ها تغییر می‌کند.
امروز کی‌یف باید تاوان قمار قدرت‌های غربی را بپردازد؛ قماری که در آن سود و طمع آمریکا بر امنیت اوکراین مقدم شده است. اوکراین نه‌تنها در میدان جنگ با روسیه فرسوده شده، بلکه در نتیجه همین بازی قدرت، حتی توان دفاعی خود را نیز در معرض فرسایش قرار داده است.