در حالی که سنای آمریکا با اکثریت قاطع، طرح تحریم روسیه و ایران را تصویب کرده و اختیارات تعرفهای گستردهای را برای مقابله با خریداران نفت روسیه و ایران در اختیار رئیسجمهور این کشور قرار داده است، و عملا دست ترامپ را برای تشدید فشار در جنگ با ایران و گرفتن امتیاز باز کرده است. در داخل ایران همچنان بر سر نحوه مواجهه با مسئله تنگه هرمز و قانونگذاری در این باره، برخی معتقدند که قانونگذاری در تنگه هرمز دست مذاکره کنندگان کشورمان را میبندد.
روز گذشته، سنای آمریکا با ۸۶ رأی موافق در برابر ۱۱ رأی مخالف، طرح «تحریم روسیه و ایران» را تصویب کرد. این لایحه اکنون برای بررسی به مجلس نمایندگان آمریکا ارسال میشود؛ مجلسی که پس از پایان تعطیلات ماه اوت فعالیت خود را از سر خواهد گرفت. مهمترین بخش این لایحه به رئیسجمهور آمریکا اختیار میدهد تا تعرفههای هدفمند تا سقف ۱۰۰ درصد بر واردات از پنج خریدار بزرگ نفت خام یا گاز طبیعی روسیه اعمال کند. این لایحه همچنین تحریمهای ایران را تمدید میکند و با تمدید قانون تحریمهای ایران مصوب ۱۹۹۶ تا سال ۲۰۱۳، مانع از انقضای محدودیتهای اعمالشده بر بخش انرژی و صنایع تسلیحاتی ایران میشود. نکته قابل توجه این اقدام مجلس سنا، فراهم کردن اختیارات لازم برای رئیس جمهور دولت تروریستی آمریکا علیه منافع روسیه و ایران است. این قانون به رئیسجمهور اجازه میدهد بر کالاهای وارداتی از کشورهایی که اکثریت قریببهاتفاق نفت یا گاز روسیه را خریداری میکنند و به دورزدن تحریمهای روسیه کمک میکنند، تعرفههای هدفمند وضع کند. این لایحه این تعرفهها را به پنج واردکننده بزرگ نفت خام یا گاز روسیه و پنج کشور برتری که به دورزدن تحریمهای انرژی روسیه کمک میکنند، محدود میسازد. این اقدام شامل بندی برای جلوگیری از انقضای اختیارات تحریمی است که تأمین مالی انرژی و تسلیحات ایران را محدود میکند.» در واقع قانونی شدن این طرح را میتوان عملا مساعدت کنگره آمریکا به نیرویهای نظامی و میدانی آمریکا در جنگ با روسیه و ایران تلقی کرد. این در حالی است که هنوز برخی در داخل کشورمان با این استدلال که قانونگذاری در تنگه هرمز دست مذاکرهکنندهگان ما را میبندد، با قانونگذاری در خصوص تنگه هرمز مخالفت کردند.
به ویژه که اخیرا، ناصر هادیان؛ استاد دانشگاه و از چهرههای نزدیک به جریان وفاق ملی در صداوسیما اظهار داشت بود:«تنگه هرمز را در ازای رفع تحریم معامله کنیم، زیرا عوارض دریافتی از تنگه حداکثر ۷- ۸ میلیارد دلار است درحالی که تخفیف نفتی ایران به چین نیز همین میزان است که با رفع تحریم، حذف میشود.» علاوه بر این، شهریاری نماینده بجنورد طی اظهاراتی درباره تنگه هرمز اعلام کرده بود:« تنگه هرمز در خوشبینانهترین حالت که عوارض بگیرید ۵ میلیارد دلار درآمد دارد و ۱۰۰ میلیارد دلار هزینه برای کشور درست میکنید. اصلا ارزش دارد؟ تنگه آبراه بینالمللی است و کنوانسیونهای مربوطه دارد. بالاخره عمانیها هم آنجا نظر دارند. ۱۲ مایل دریایی آبهای سرزمینی ماست و خارج از آن که نمیتوانیم اقدام کنیم.»
پیش از این نیز ظهوریان نماینده مردم مشهد در مجلس گفته بود: «دوستان وزارت خارجه قبل از جنگ تحلیلهای غلطی داشتند و معتقد بودند بستن تنگه هرمز امکان پذیر نبوده و استدلال داشتند که بستن تنگه هرمز به نفع آمریکا است و در صورت انسداد آن، چینی ها به ما حمله خواهند کرد.»
همچنین محمد مهاجری با ادبیاتی موهن با به سخره گرفتن تلاش نمایندگان مجلس در تصویب قانون تنگه هرمز در توییتی نوشته بود: «عدهای از نمایندگان مجلس بدنبال تصویب طرح سهفوریتی مدیریت تنگههرمز هستند. آنها در این زمینه سواد ندارند و چیزی از مصالح کشور هم نمیدانند، و کارشان فقط انداختن سنگ در چاه است. در آینده هم برای تنگه هیچکس به این مصوبه وقعی نمینهد. پس تشریف ببرند نان و ماستشان را بخورند!»
بنابراین اتحاد سنا و کاخ سفید در تصویب قوانین فشارآور علیه ایران، ضرورت هماهنگی حداکثری میان قوای کشور حول محور تبعیت از ولی فقیه را دوچندان میکند. در چنین شرایطی، تنها با تصمیمگیریهای هوشمندانه و میدانی، میتوان تهدیدات را به فرصت تبدیل کرد.